Hoe het ego probeert je aandacht van het innerlijke pad af te leiden

Het minste wat je over het ego zou moeten weten. Deel 8.

Een lezing door Jezus

NOOT: Deze lering werd op 18 juli 2006 gegeven nadat de NIEUWE KOERS was ingesteld.

In deze lezing zal ik een stap terugzetten om naar het grote plaatje te kijken om zo een duidelijker uitleg te geven van hoe het ego erin slaagt de aandacht van mensen van het ware pad van redding, namelijk het innerlijke pad van zelftranscendentie, af te brengen. Zoals ik in de voorgaande lezingen heb uitgelegd ben je als een geestelijk wezen geschapen en het was nooit de bedoeling het besef van je ware oorsprong en identiteit te verliezen. Door middels je vrije wil met het dualiteitbewustzijn te experimenteren, ging je bewuste zelf zich geleidelijk aan als gescheiden van zijn bron, je eigen hogere Wezen en God zien. Dit geloof van gescheidenheid riep je ego in het leven en sindsdien heeft het ego geprobeerd een ondoordringbare muur te bouwen tussen je bewuste zelf en je geloof in je ware identiteit als een medeschepper met God.

Het proces van afscheiding deed de meeste medescheppers in een zichzelf versterkende neerwaartse spiraal – of liever gezegd, een spiraal die door het ego en de machten van antichrist versterkt wordt – terechtkomen, wat hen steeds verder tot een gevoel van vervreemding van God leidde. Dit bracht hen ertoe een gevoel van identiteit te bouwen dat gebaseerd is op de dingen in de stoffelijke wereld, waaronder hun lichaam en hun ego. Er bestaat in theorie geen einde aan hoever deze neerwaartse spiraal je tot een gevoel kan brengen waarin je er absoluut van overtuigd bent dat je van God bent afgescheiden of zelfs dat God niet bestaat. Er bestaat echter een ingeboren kracht in je wezen die de neerwaartse spiraal tegengaat, namelijk je verlangen naar iets meer dan wat de stoffelijke wereld kan bieden.

Hoe verder je gaat in de identificatie met de stoffelijke wereld, hoe meer je je gevoel van identiteit zult beperken. Je bouwt zogezegd een gevangenis voor jezelf en die werd geleidelijk aan kleiner totdat je je nauwelijks meer kunt bewegen. Hoe kleiner je mentale gevangenis wordt, hoe groter de mogelijkheid dat je de leegheid van de dingen van deze wereld zult zien en besluit naar iets meer te zoeken. En hoewel er geen garantie is dat dit zal gebeuren, zullen de meeste medescheppers uiteindelijk een ‘bottom line’ bereiken, waar ze het besluit nemen naar een meer onbeperkt gevoel van identiteit terug te gaan.

Het ego zou er heel sterk de voorkeur aan geven dat dit omkeerpunt niet zou plaatsvinden, maar als het eenmaal is gebeurd zal het ego het niet zomaar opgeven. Het zal elke stap die je naar boven neemt proberen te belemmeren en zijn allerbelangrijkste wapen is je aandacht van het innerlijke pad zelf af te leiden. Het ego wil graag het valse pad creëren dat je laat geloven dat je ‘gered’ kunt worden zonder de confrontatie met het ego aan te gaan en het te laten doodgaan.

Niet alle medescheppers komen op hetzelfde lage niveau terecht voordat ze veranderen. Maar het laagste niveau waartoe iemand op deze planeet kan zakken wordt vertegenwoordigt door het leven van de holbewoners of die van andere primitieve culturen die geen ware spiritualiteit kenden (Ik reken niet alle inheemse culturen hier onder). Hun aandacht was vrijwel geheel op fysieke overleving gericht, wat een eindeloze strijd tegen anderen van hun eigen soort, tegen dieren of zelfs tegen Moeder Natuur met zich meebracht.

Het feit dat er nauwelijks geen mensen meer zijn die op deze wijze leven, laat zien dat de mensheid zich tot een hogere staat van bewustzijn, tot een hoger gevoel van identiteit ontwikkeld heeft. Dit bewijst dat de meeste mensen op deze planeet een ommekeer hebben gemaakt en aan de opwaartse klim zijn begonnen. Maar de meeste mensen zijn zich hiervan nog niet bewust, dus begrijpen ze het proces niet en worden zo gemakkelijk door hun ego en de prins van deze wereld gemanipuleerd.

Afleidingstactieken van het ego
Zolang je in een neerwaartse spiraal verkeert, is je ego er in geslaagd je verlangen naar iets meer te neutraliseren of te laten ontkennen. Maar bij de meeste mensen kan het ego dit niet voor altijd doen en zullen uiteindelijk het omkeerpunt bereiken. Het belangrijke punt om te begrijpen is dat hoewel het ego proberen zal je van verandering af te houden, hij niet noodzakelijk ongelukkig is met het feit dat je naar een groter gevoel van identiteit streeft.

Dit lijkt op een tegenstrijdigheid en de reden ervoor is dat het ego vol met tegenstrijdigheden zit. In feite is het ego één grote tegenstrijdigheid zoals ik later zal uitleggen. Het ego ziet enkel de dingen van deze wereld en de ultieme triomf van je ego zou zijn als hij absolute macht in deze wereld had. Met andere woorden, het ego wordt door tegenstrijdige krachten aangedreven. Aan de ene kant zal het alles doen om jou te verhinderen het ware spirituele pad te ontdekken en te volgen, dat je leidt tot het opbouwen van een gevoel van identiteit waarin het ego niet betrokken is. Om te voorkomen dat jij het spirituele pad vindt is het ego bereid je in een staat van bewustzijn te drijven waarin je jezelf ziet en handelt als een dier dat vecht voor de overleving van het fysieke lichaam. Hij is bereid om je eigenwaarde volledig te vernietigen om zeggenschap over je te houden.

Maar dit is een heel beperkt gevoel van identiteit en het vervult geen van de wezenlijke behoeften van het ego. Omdat het ego alleen deze wereld ziet maakt het relatieve vergelijkingen tussen jou en andere mensen. En wanneer je een heel laag bestaan leidt zoals de holbewoner of een zwerver op straat, vindt het ego het moeilijk de illusie vast te houden dat jij beter dan anderen bent. Dus zowel jij als je ego zullen niet gelukkig zijn met zo’n wijze van bestaan.

Mijn punt hier is dat hoewel één deel van het ego bang is dat jij verandert en het pad opgaat van een groter gevoel van bestaan, verwelkomt een ander deel van het ego dit in feite – zolang hij zijn zeggenschap over jou kan behouden en je verlangen naar iets meer in een bepaalde richting de verkeerde kant op kan leiden. Om jullie een beter begrip van dit mechanisme te geven, laat me in het kort de stadia schetsen die veel mensen doorgáán wanneer ze het pad naar het terugwinnen van hun ware identiteit beklimmen:

• Het laagste stadium is waar al je aandacht en energie besteed wordt aan de overleving van je fysieke lichaam. Je leven is een voortdurende strijd tegen anderen van je eigen soort, tegen dieren, de natuur en je karma van vorige levens. We zouden kunnen zeggen dat dit het laagste trap van het dualiteitbewustzijn is, het zwart-wit denken, dat je leidt te geloven dat jij – als individu – tegen de hele wereld vecht. Natuurlijk is dit een heel beperkt gevoel van bestaan en de meeste mensen zullen – tenminste na een aantal incarnaties – redeneren dat er meer in het leven moet zijn dan alleen maar te overleven. Dit is vaak het beginpunt van een opwaartse klim.

• Wanneer je aan het overleven bent zie je de wereld als een plaats van tekorten en dus moet je voor alles vechten wat je krijgt door het van iemand anders of van de natuur te nemen. In werkelijkheid is dit een waarneming die van het dualiteitbewustzijn komt. De hogere weg uit deze staat van bewustzijn is de waarheid in mijn woorden te beseffen dat het het welwillende genoegen van de Vader is jou het koninkrijk – het leven in overvloed te geven. Dus door eerst het koninkrijk van God te zoeken – het Christusbewustzijn – zullen alle dingen je toegevoegd worden.

Maar bij de meeste mensen slaagt het ego erin hun ervan te overtuigen dat ze hun aandacht en energie op het vergaren van de dingen van deze wereld moeten richten. Zo wordt het zoeken naar materiële bezittingen het doel van het leven en mensen kunnen vele levens besteden aan het zoeken naar een bepaalde staat van ultieme rijkdom die zogenaamd hun verlangen naar iets meer zal moeten bevredigen. Het ego is hier gelukkig mee want hij kan nu het gevoel nastreven dat als je meer bezittingen dan andere mensen hebt, je beter dan hen bent.

• Hoewel het hebben van bezittingen je verlangen naar iets meer lange tijd kan vervullen, zal het uiteindelijk op een loze belofte gaan lijken. Je zult beseffen dat ongeacht hoeveel je hebt, je zelf nog steeds niet volledig vervuld voelt. Ook is er het feit dat hoe meer je vergaart, hoe meer tijd en energie je moet besteden om het te beschermen tegen de krachten die het van je willen afnemen. En ten slotte, ongeacht hoe veel je bezit, je kunt de dood niet vermijden wat onvermijdelijk het verlies van alles betekent. Maar wat als je jezelf zou kunnen bevrijden van de angst voor verlies?

De hogere weg om dit te doen is de ware onthechting van de dingen van deze wereld te zoeken. Dit komt door het besef dat er een hoger doel in het leven is, namelijk een groei in bewustzijn. Als je eenmaal het ego overwonnen en het Christusbewustzijn verkregen hebt, laat je God de leiding in je leven hebben en met God zijn alle dingen mogelijk. Zo besef je dat jij, van je egozelf, niets kunt doen, maar dat de vader in je, je eigen IK BEN Aanwezigheid de ware doener is. En met God zijn alle dingen mogelijk.

Maar bij de meeste mensen slaagt het ego erin hun aandacht van het ware pad af te leiden. Wanneer mensen zich bewust worden dat het hebben van materiële bezittingen hun geen voldoening geeft, slaagt het ego erin hen ervan te overtuigen dat hetgeen ze werkelijk nodig hebben, de kracht is om hun levenslot te bepalen. Dus sommige mensen starten een zoektocht om ultieme macht op deze Aarde te verwerven, zodat ze elk aspect van hun leven onder hun controle kunnen hebben. Dit houdt hen onvermijdelijk vast in een strijd tegen andere mensen met dezelfde benadering. Zulke mensen komen vaak in twee tegengestelde kampen te zitten en kunnen vele levens besteden aan het vechten voor hun zaak, zelfs voor de ‘ultieme’ zaak van de verheven strijd tussen wat mensen als goed en kwaad gedefinieerd hebben.

Weer kunnen mensen vele levens aan deze zoektocht besteden, totdat ze uiteindelijk een van twee dingen realiseren, namelijk dat het onmogelijk is ultieme macht en controle te krijgen of dat het hebben van zulke macht nog steeds hun verlangen naar iets meer niet zal bevredigen. Deze bewustwording kan mensen op een heel nieuw niveau brengen.

Voorbij de stoffelijke wereld
Wanneer je de hierboven beschreven stadia vergelijkt, zul je zien dat ze alle op dezelfde karakteristieken gebaseerd zijn:

• Je bent op je eigen zelf gericht, op het fysieke lichaam en het ego.
• Je bent gericht op een gevoel van gebrek, wat inhoudt dat je incompleet van jezelf bent en iets buiten jezelf nodig hebt.
• Je bent gericht op het verkrijgen van wat je van de stoffelijke wereld nodig hebt.
• Je bent erop gericht jezelf met anderen te vergelijken en denkt dat je beter dan anderen bent als je meer bezittingen of macht dan hen hebt.

Als een medeschepper zich verder ontwikkelt, begint hij of zij geleidelijk tot het besef te komen dat de stoffelijke wereld niet alles kan zijn wat er in het leven is. Dit is het punt waarop iemand open komt te staan voor de mogelijkheid dat er een wereld buiten de stoffelijke wereld zou kunnen zijn en dat je de een of andere vorm van voortbestaan in die wereld kunt hebben wanneer het lichaam sterft. Zo wordt het mogelijk dat je gedrag in deze wereld misschien van invloed kan zijn op wat er met je in het leven na de dood gebeurt. Dit gebeurt gewoonlijk wanneer iemand ontwaakt of zich tot een religieuze levensstijl bekeerd.

Het deel van het ego dat bang is de controle te verliezen zou liever zien dat deze bekering niet zou plaatsvinden en dat je op de stoffelijke wereld gericht blijft. Dus is een religieuze bekering altijd een slag voor het ego. Maar een ander deel van het ego neemt een andere benadering en probeert je religieuze bekering te gebruiken om controle over je te houden.

We zouden kunnen zeggen dat de hierboven beschreven fases de materiële stadia van je groei waren en we kunnen nu een aantal religieuze stadia schetsen:

• Het laagste stadium wordt vertegenwoordigt door het zwart-wit denken, dat mensen doet geloven dat er slechts één ware godsdienst is. Zo zullen alleen leden van die godsdienst gered worden, wat betekent dat door het simpele feit lid van die godsdienst te zijn en de uiterlijke vereisten ervan te vervullen, je redding gegarandeerd is. Wanneer een levenstroom voor het eerst voor iets buiten de stoffelijke wereld ontwaakt, geloof hij vaak in de beweringen die door een van de zogenaamde doorsnee of orthodoxe godsdiensten gedaan zijn en hij gelooft dat hij beter is dan de niet-leden. Dit kan mensen verstrikken in een religieuze versie van de strijd tussen relatief goed en relatief kwaad en dit is een gevaarlijke val, omdat het ego mensen laat denken dat ze Gods werk doen en zo de noodzaak voor zelftranscendentie kunnen ontkennen.

Zulke mensen gaan door de dood van hun lichaam met het vaste geloof dat ze onmiddellijk de Hemel in gaan. Het is daarom een behoorlijke shock voor de levenstroom wanneer hij met de werkelijkheid van reïncarnatie geconfronteerd wordt. Sommigen weigeren de droom los te laten en in hun volgende incarnatie vallen ze gelijk terug in het volgen van een orthodoxe religie. Sommigen gaan terug naar dezelfde godsdienst terwijl anderen geloven dat er een andere godsdienst moet zijn die de belofte kan vervullen dat lidmaatschap redding garandeert. Zo moeten sommige levenstromen in een groot aantal verschillende godsdiensten herboren worden voordat ze eindelijk kunnen accepteren dat er geen automatische redding bestaat.

• De levenstroom beseft nu dat het niet voldoende is om eenvoudig een lid van een uiterlijke organisatie te zijn maar dat je aan een aantal individuele vereisten moet voldoen. De hoogste uitkomst van dit proces is dat je beseft dat redding bepaald wordt door de staat van je bewustzijn. Zoals ik zei, ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven: niemand komt tot de vader dan door mij’ – d.w.z. het Christusbewustzijn dat ik vertegenwoordig.

Maar het ego slaagt er vaak in een levenstroom te laten geloven dat wanneer het slechts aan bepaalde eisen voldoet, hij voor redding in aanmerking zal komen. Dit brengt vele levenstromen er toe zich op het doen van goede werken te richten, en zo te proberen hun plekje in de Hemel te kopen door te doen wat hun godsdienst voorschrijft. Sommigen zoeken status of een positie in een religieuze organisatie als een manier hun redding te kopen. Sommigen gaan zelfs de doodlopende weg in om te proberen de behoefte van het ego aan macht middels een religieuze organisatie te vervullen. Per slot van rekening, als je de hoogste vertegenwoordiger van God op Aarde bent, kan het ego voelen dat hij bijna absolute macht op Aarde heeft.

Mensen spelen deze egospelletjes met een scherp gevoel van vergelijking door te denken dat als zij meer goede werken dan anderen doen, hun redding gegarandeerd zal zijn. Uiteindelijk zal een levenstroom zoveel ervaringen hebben van ondanks zijn goede werken opnieuw te moeten reïncarneren, dat hij zelfs deze droom loslaat.

• De hoogste mogelijkheid voor de volgende fase is dat de levenstroom volledig verantwoordelijkheid voor zijn eigen redding neemt en inziet dat het Christusbewustzijn vereist dat men onderscheid tussen de relatieve ‘waarheid’ van het ego en de absolute waarheid van de Christusgeest maakt.

Maar de meeste levenstromen zijn nog niet helemaal klaar om volledig de verantwoordelijkheid te nemen, dus laten ze zich door hun ego tot het grijze denken bepraten dat ik in een vorige lezing beschreef. Dit brengt sommige mensen er toe de betrouwbaarheid van alle godsdienst te ontkennen, wat hen vaak voor verscheiden levens zonder God achterlaat. Anderen begeven zich in een van de vele variaties van een lering waar geen onderscheid van je verlangt wordt. Eén voorbeeld is dat als je gematigd en vriendelijk bent, je het goede doet en gered zult worden.

Hoewel dit verschilt van het proberen redding te kopen door goede werken, is het hetzelfde mechanisme, namelijk het denken dat men gered zal worden door niet veroordelend te zijn of door het ontwikkelen van een bepaalde benadering van het leven. Het probleem is dat deze ‘hogere’ staat van bewustzijn bepaald is door het ego – de geest van antichrist – en NIET door de Christusgeest. Dus kan het je nooit naar de Hemel leiden, ongeacht hoe bedreven je wordt in het pretenderen een goed en spiritueel mens te zijn. Het is gewoon het oppervlakkige oordeel van het ego, dat bepaald wordt door de relatieve beschrijving ervan. Het ego heeft nu vastgesteld wat het betekent om een spiritueel persoon te zijn en deze karakterisering kan je nooit tot het Christusbewustzijn leiden. Helaas kan het heel moeilijk zijn voor oprechte spirituele zoekers om dit feit toe te geven en dat hun spirituele zoektocht op een dwaalspoor is gebracht.

Dit derde stadium is een heel kritiek stadium op het spirituele pad, en wel omdat een levenstroom hier vele levens lang in vast kan blijven zitten. Zulke levenstromen zullen vaak de lichamelijke dood doorgaan met de volledige zekerheid dat ze gered zullen worden. Ze zijn ontzettend teleurgesteld, maar als ze niet bereid zijn verantwoordelijkheid voor hun redding te nemen en onderscheid te maken tussen de relatieve waarheid van het ego en de hogere waarheid van de Christus, kunnen ze niet verder komen. Sommigen gaan geloven dat het voor hen okay is om maar steeds te blijven incarneren en dus zijn ze niet langer teleurgesteld over het niet gered zijn. Sommigen geloven dat ze vrijwillig naar de Aarde terugkeren om een geestelijke balans te houden en geestelijke geschenken te brengen en dit doet hen zelf nog meer overtuigd zijn dat ze hun benadering van redding niet hoeven te veranderen.

Het kan voor een geestelijke leraar moeilijk zijn om levenstromen in dit stadium te zien vastzitten omdat ze zo heel dichtbij zijn maar toch volledig onbereikbaar voor ons blijven. Als ze alleen maar een klein beetje aan de afstemknop van bewustzijn draaien zouden ze de grotere waarheid zien maar het ego is er in geslaagd hun er vast overtuigd te doen zijn dat ze zo spiritueel zijn dat ze hun standpunt niet hoeven te veranderen. Dus zijn ze vaak even onbereikbaar als de holenmens, maar zij zijn er sterk van overtuigd ver boven de holenmens en ver boven ieder ander te staan.

Van angst naar hoogmoed
Wanneer je de religieuze stadia vergelijkt, zie je dat ze in feite een aantal kenmerken delen met de materiële stadia:

• Ze zijn nog steeds heel erg op het egozelf gericht en we mogen zelfs wel zo ver gaan met te zeggen dat in elk stadium mensen proberen hun godsdienst te gebruiken om hun ego ‘te redden’. Het verschil tussen dit en de materiële stadia is dat mensen nu een gevoel hebben dat er iets buiten het ego bestaat, namelijk God. Maar zij zien die God nog steeds buiten henzelf aanwezig en zo staan ze buiten zijn koninkrijk. Als gevolg daarvan zijn ze gevoelig voor de claim van het ego dat ze aan bepaalde uiterlijke vereisten moeten voldoen om het koninkrijk binnen te gaan.

• De mensen zijn nog steeds gericht op een gevoel van tekort, wat betekent dat ze geloven dat ze van en in zichzelf geestelijk onvolledig zijn en een redder van buiten henzelf nodig hebben.

• Het verschil is dat ze nu beseffen dat ze iets van de geestelijke wereld nodig hebben in plaats van iets uit de stoffelijke wereld. En hoewel dit besef vooruitgang vertegenwoordigt, is het probleem dat als je denkt dat het ‘iets’ van de geestelijke wereld alleen van buiten jezelf tot je kan komen, je werkelijk niet dichter bij het ontvangen ervan bent.

• Veel spirituele mensen zijn er nog steeds op gericht zichzelf met anderen te vergelijken en denken beter dan anderen te zijn als ze meer spiritueel overeenkomstig de omschrijving van hun kerk en ego schijnen te zijn. En hoewel het beter is naar spirituele kwaliteiten te streven dan naar materiële bezittingen, is het slechts een onbeduidende verbetering. Want als je spirituele kwaliteiten zoekt om het ego acceptabel in de ogen van God of beter dan andere mensen te maken, ben je nog steeds bezig met een onmogelijke zoektocht. En ongeacht hoe spiritueel je volgens aardse normen ook mag lijken, je bent niet dichter bij het ingaan van het werkelijke koninkrijk van God. Als je het bruiloftskleed van het Christusbewustzijn niet hebt, kun je niet op het bruiloftsfeest blijven.

In het algemeen gesproken geldt dat wanneer mensen in de materiële stadia vastzitten, ze vaak hoofdzakelijk door angst worden gemotiveerd. Wanneer ze in de religieuze stadia terechtkomen, worden ze meer door trots gemotiveerd. Dit betekent niet dat deze mensen geen groei hebben doorgemaakt. Angst overwinnen is een hele prestatie en brengt je op een hoger niveau op het spirituele pad. Wat ik naar voren probeer te brengen is dat boven angst uitstijgen niet betekent dat je buiten gevaar bent – zoals vele spirituele zoekers geloven.

Wanneer je boven angst uitstijgt zal de kameleon van het ego eenvoudig zijn kleur veranderen en zal nu ophouden je door angst onder controle te houden. In plaats daarvan zal het veel subtieler te werk gaan en proberen je door trots in een andere richting te leiden. De meer onvolgroeide zoekers vallen vaak languit voor deze manipulatie en omarmen heel enthousiast een geloofsysteem dat hen beter dan anderen doet lijken. Ik hoop dat de meer rijpe zoekers kunnen zien dat het heel belangrijk is om voor trots op je hoede te zijn. Trots zal in feite een verzoeking blijven zolang je op Aarde leeft.

Er is slechts één manier om de subtiele valstrikken van trots te omzeilen, namelijk door het verhogen van je alertheid en je vermogen de door het ego gespeelde spelletjes te doorzien. Niemand kan dit voor je doen, zelfs de beste guru niet. Het is een vermogen dat je voor jezelf moet ontwikkelen, want alleen jij kunt de sluwe spelletjes die je eigen ego speelt in de diepste schuilhoeken van je geest ongedaan maken.

De meest wezenlijke sleutel tot het ontmaskeren van trots is te beseffen dat alle trots gebaseerd is op vergelijkingen die leiden tot waardeoordelen. Noch de vergelijkingen, noch de waardeoordelen kunnen in de geest van Christus plaatsvinden. Een vergelijking is altijd een betrekkelijke maatstaf, wat betekent dat het in de wereld van dualiteit plaatsvindt die een schaal tussen twee relatieve uitersten opzet. Dit is wat ik oordelen naar de schijn noem – naar omstandigheden die door de dualistische geest bepaald worden.

Alleen wanneer je een betrekkelijke vergelijking hebt is het mogelijk een waardeoordeel toe te kennen en te zeggen dat een van de relatieve verschijnselen beter is dan een andere relatief verschijnsel. En alleen dan is het voor je ego mogelijk het geloof te laten ontstaan dat vanwege het vervullen van bepaalde wereldse vereisten je beter dan andere mensen bent en je redding gegarandeerd is.

In de Christusgeest bestaan geen relatieve vergelijkingen. Er is slechts één waardebepaling. Leef je naar je hoogste kunnen als een medeschepper met God of voldoe je niet aan dit niveau? Als je je hoogste kunnen waarmaakt, ben je het unieke individu dat God schiep en er bestaan geen vergelijkingen en waardeoordelen in uniekheid. Als je die mogelijkheid niet waarmaakt, zal de Christusgeest je niet veroordelen. Het houdt vast aan de volmaakt zuivere visie voor jouw verandering en doet alles wat het kan om je zo snel mogelijk die mogelijkheid te laten realiseren.

Met andere woorden, de Christusgeest is niet blind, maar probeert nooit onvolmaakte omstandigheden blijvend te maken. In tegenstelling hiermee probeert de geest van antichrist onvolmaakte omstandigheden te scheppen door zijn eigen relatieve maatstaven op te zetten. En wanneer het zich eenmaal als beter dan anderen omschreven heeft, wil het dat hun onvolkomenheden blijven bestaan om zijn eigen gevoel van superioriteit te blijven behouden. Met andere woorden, het ego probeert zichzelf te verhogen door andere mensen te vernederen.

Dit spelletje is door veel mensen gedurende ontelbare levens gespeeld. Het is best mogelijk voor het ego om een religieuze of spirituele leer voor dit spel te gebruiken. In feite zijn sommige mensen die denken zeer religieus of spiritueel te zijn, in werkelijkheid in dit spel verstrikt en gebruiken gewoon hun spirituele leer – en in het bijzonder hun status in een uiterlijke organisatie – om de overtuiging op te bouwen dat zij beter – meer spiritueel – dan anderen zijn. Je zult zien dat zelfs mijn discipelen dit spelletje speelden, waarin Petrus in het bijzonder opging. Dit is de reden dat de kerk die beweert op zijn autoriteit te steunen nog steeds volhoudt beter dan alle andere (Christelijke) kerken te zijn. IJdelheid der ijdelheden – alles is ijdelheid.

De smalle poort en de brede weg
Kijk eens naar een uitspraak die ik tweeduizend jaar geleden deed:

13. Ga door de nauwe poort naar binnen. Want de brede weg, die velen volgen, en de ruime poort, waar velen door naar binnen gaan, leiden naar de ondergang.
14 Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe, en slechts weinigen weten die te vinden. (Matteüs, Hoofdstuk 7)

Ik heb jullie nu de ware betekenis laten zien van de wijde poort en de brede weg die naar verderf leidt. Het is de weg van het ego, zoals ik die in de beschreven stadia uiteen heb gezet. Maar wat is dan de smalle poort en de brede weg die slechts enkele mensen vinden? Het is de ware weg van zelftranscendentie, waarbij je een van mijn andere mystieke uitspraken volgt:

3 Jezus zei: ‘Waarachtig, ik verzeker u: alleen wie opnieuw wordt geboren, kan het koninkrijk van God zien.’
4 ‘Hoe kan iemand geboren worden als hij al oud is?’ vroeg Nikodemus. ‘Hij kan toch niet voor de tweede keer de moederschoot ingaan en weer geboren worden?’
5 Jezus antwoordde: ‘Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en geest.
6 Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk.
7 Wees niet verbaasd dat ik zei dat jullie allemaal opnieuw geboren moeten worden.
8 De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is.’ (Johannes, hoofdstuk 3)

Opnieuw geboren worden betekent dat je tot een nieuw gevoel van identiteit geboren wordt. In plaats van jezelf op grond van het dualiteitbewustzijn te identificeren, accepteer je nu je ware identiteit in Christus. Dit nieuwe identiteitsgevoel zal VOLKOMEN ONBEGRIJPELIJK zijn voor het ego, zoals de vraag van Nikodemus laat zien. Het ego zal proberen het letterlijk uit te leggen, dus de enige oplossing is dat de Bewuste Jij beseft dat we praten over een geestelijke wedergeboorte dat de dood van het ego vereist en een volledig verlaten van zijn dualistische manier van redeneren.

Uit water geboren worden betekent dat je meesterschap over je emoties – het waterelement van je wezen – verkrijgt en daarom angst overwint. Uit de geest geboren worden betekent dat je beheersing over je gedachten – zelfs tot die van je identiteitlichaam – krijgt en dus trots de baas wordt. Alleen dan kun je het koninkrijk van God binnengaan, dat het Christusbewustzijn is.

Dat wat uit het vlees geboren is – wat betekent dat het uit het dualiteitbewustzijn voortkomt – kan nooit het koninkrijk van God beërven. Alleen dat wat uit de Geest geboren is, kan het koninkrijk binnengaan en dat betekent het Bewuste Jij, wanneer je jezelf als een medeschepper met God ziet. De wind die blaast waarheen hij wil symboliseert dat wanneer je de Christusgeest verwerft, je niet langer de ‘logica’ en het ‘denkvermogen’ van de geest van antichrist gebruikt. Dus noch je ego, noch de machten van deze wereld kunnen voorspellen – en dus op die manier geen zeggenschap hebben – over hetgeen je doen zult. Je zult de hogere logica en de rede van de Christusgeest volgen, die voor de dualistische geest volkomen onbegrijpelijk zijn.

Veel spirituele zoekers op deze planeet zijn al aan dit proces van geestelijke wedergeboorte begonnen. Maar het proces zal zoveel gemakkelijker worden wanneer je beseft dat de kern van je wezen het Bewuste Jij is, dat het vermogen heeft zichzelf als alles te zien wat het kiest. Dus, wanneer je het geestelijke pad bewandelt terwijl je je nog steeds met het ego identificeert, zul je het heel moeilijk vinden om de illusies van het ego los te laten. Je zult een voortdurende strijd voeren omdat je zult denken dat als een deel van je ego sterft, jij zult sterven.

Wanneer je bewust buiten de mentale gevangenis van het ego stapt, neemt het pad een heel andere dimensie aan. Je beseft nu dat je veel meer dan het ego bent en dus kun je het ego voor een deel laten sterven zonder het gevoel te hebben dat jij dood gaat of zelfs maar iets verliest. In feite kun je snel tot het besef komen dat het ego – en zijn dualistische overtuigingen – je ware wezen beperken. Dus om een deel van het ego te laten sterven is een bevrijding en in een nieuwe identiteit herboren worden is de ultieme bevrijding.

Maar wil je dit hogere niveau van het pad betreden – wat we het spirituele niveau zouden kunnen noemen – dan zul je de betekenis van mijn uitspraak dat het koninkrijk van God in je is, diep moeten overdenken. Je moet de bedrieglijkheid van de claim van het ego gaan zien, dat omstandigheden in deze wereld je redding kunnen garanderen of voorkomen. Je moet de volledige en definitieve verantwoordelijkheid voor je eigen redding nemen door tot het besef te komen dat de ENIGE factor die je redding bepaald is of je het Christusbewustzijn hebt of dat je nog steeds elementen van het dualiteitbewustzijn in je container van zelf hebt.

Je zult over het feit moeten nadenken dat redding niet een uiterlijke toestand is die door een God buiten je of een redder buiten je aan je geschonken wordt. Niemand kan je voor jezelf redden. Redding is een innerlijke gesteldheid waarbij je een gevoel van eenheid met God bereikt. Want hoe kun je in het koninkrijk van God zijn terwijl je het gevoel van afscheiding van God vanuit het ego laat voortduren? Het is eenvoudig niet mogelijk, dus alleen wanneer je het gevoel van eenheid met God vanuit de Christusgeest bereikt kun je in het koninkrijk ZIJN.

Natuurlijk heeft dit gevoel van eenheid met God een Omega aspect, namelijk het gevoel van eenheid met alle leven, zodat je niet langer probeert jezelf te verhogen in vergelijking met anderen. Nee, je hebt de totale onbaatzuchtigheid verworven, het weten dat je een met alle leven bent. Dus verhef je werkelijk alleen jezelf door ernaar te streven alle leven te verhogen.

Hoe bereik je deze staat van bewustzijn? Ik heb jullie alle belangrijke aanwijzingen in de vorige lezingen over het ego gegeven en ik zal doorgaan er meer te geven naarmate we dieper ingaan op de psychologie van het ego, de psychologie van de antichrist.

Terug naar: Het overwinnen van het ego

Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels