Hoe het ego een spirituele leer kan gebruiken om je zoektocht naar waarheid af te breken

Het minste dat je over het ego zou moeten weten. Deel 7

Een lezing door Jezus.

NOOT: Deze lering werd op 14 juli 2006 gegeven nadat de NIEUWE KOERS was ingesteld.

Zoals ik in voorgaande lezingen heb uitgelegd, beginnen de meeste mensen het spirituele pad bewust te bewandelen wanneer ze een spirituele of religieuze leer vinden. Mensen ervaren een ontwaken of een bekering en sluiten zich nu aan bij een religieuze of spirituele of misschien een politieke- of liefdadigheidsorganisatie. Zo’n ervaring van ontwaken is altijd het gevolg van het verlangen naar iets meer, het verlangen naar meer begrip, het gevoel dat er antwoorden op levensvragen moeten zijn. Zoals ik eerder heb uitgelegd, is dit verlangen – hoewel het tot pijn of een gevoel van eenzaamheid of leegheid kan leiden – het veiligheidsmechanisme dat voorkomt dat je totaal de weg in het dualiteitbewustzijn kwijtraakt. Dit is wat we ‘de zoektocht naar waarheid’ kunnen noemen en het is de drijfkracht achter alle spirituele groei.

Het punt dat belangrijk is om te begrijpen, is dat het belangrijkste doel van je ego is te voorkomen dat je tot een hoger gevoel van identiteit als een spiritueel wezen ontwaakt. Daarom zal het alles doen wat in zijn vermogen ligt om jou de zoektocht naar waarheid te laten ontkennen. Zoals ik heb uitgelegd, dit kan alleen tijdelijk gebeuren en uiteindelijk zal de zoektocht naar waarheid weer bovendrijven. Maar zelfs dan zal je ego het niet opgeven. Het ego zal zelfs de spirituele of religieuze leer, die diende als het uiterlijke hulpmiddel voor je ontwaken, proberen te gebruiken om je zoektocht naar waarheid teniet te doen. Deze lezing zal enkele methoden uiteenzetten die het ego gebruikt om zijn permanente doel te bereiken van ervoor te zorgen dat de laatste stap die je op het spirituele pad gezet hebt, de allerlaatste zal zijn die je ooit zult zetten.

De ijdele droom van een gegarandeerde redding
Zoals in eerdere lezingen is uitgelegd staat de ene waarheid van de Christusgeest ver boven de vele dualistische ‘waarheden’ die door de geest van antichrist gemaakt zijn. Dus het wezen van je zoektocht naar waarheid is een verlangen naar een directe ervaring van de bron van waarheid, de Geest van Waarheid. Het is deze ervaring die de waarheid is die je vrij van het ego zal maken. Geen door mensen gemaakt, dualistisch geloofsysteem kan dit voor je doen.

Natuurlijk zal het ego deze waarheid nooit begrijpen. Daarom probeert hij jouw zoektocht naar waarheid de verkeerde kant op te leiden en doet je geloven dat je de uiteindelijke of absolute waarheid in deze wereld kunt vinden en dat deze dualistische waarheid je redding kan garanderen.

Een gebruikelijk gevolg van een opwekkingservaring is dat mensen gaan geloven dat door zich bij een uiterlijke organisatie aan te sluiten, ze het op de een of andere manier ‘gemaakt hebben’, ze gered zijn of de uiteindelijke bestemming hebben bereikt. Dit geloof is ALTIJD door het ego in het leven geroepen, want hij wil je laten geloven dat enkel door het feit van toetreding tot deze ‘ultieme’ leer of organisatie, je automatisch in aanmerking komt voor redding. Wellicht dat de organisatie een proces voor je uitstippelt dat je doorlopen moet, maar niettemin, het ego wil je laten geloven dat zolang je bij de organisatie blijft en haar uiterlijke vereisten blijft volgen, je redding verzekerd is.

De werkelijkheid van de situatie echter is, dat het ego erin geslaagd is jou in een kerk of organisatie te brengen die hij nu tot een gesloten denkkader zal proberen te maken, een mentale gevangenis waarin je voor altijd aan het valse pad naar redding bindt. Door je te laten geloven dat je redding nu verzekerd is, heeft het ego jouw zoektocht naar waarheid opgeheven. Het ego kan vaak je innerlijke verlangen voor onbepaalde tijd, zeker voor de rest van iemands leven tot zwijgen brengen.

Zo zijn er miljoenen mensen die geloven dat ze religieuze of spirituele mensen zijn en dat ze gered zijn of dat ze grote vooruitgang boeken. Maar in werkelijkheid hebben ze hun geestelijke ontwikkeling stopgezet en heeft hun ego hen in een superieure houding verstrikt. Dit is het valse gevoel van rechtvaardigheid dat ik zo krachtig afkeurde in de schriftgeleerden en farizeeërs. De ware rechtvaardigheid is het Christusbewustzijn waarin je nooit ophoudt jezelf te overstijgen en zo met de rivier van Leven mee stroomt die de Geest van Waarheid is, de Levende God in plaats van een door het ego gemaakt idool.

De drijfkracht achter je zoektocht naar waarheid is dat je vragen stelt. Maar wanneer het ego je in een gegarandeerde redding laat geloven, heeft hij je laten geloven dat er bepaalde vragen zijn die je ofwel niet mag stellen of niet hoeft te stellen. Dus hoef je niet langer je blik verruimen en naar een toenemend dieper begrip van de geestelijke kant van het leven uit te reiken. Accepteer gewoon de leringen van je organisatie en stop met het nadenken over de meer scherpzinnige of moeilijke vragen. Zo zul je het rechtstreekse innerlijke contact met de Geest van Waarheid voorkómen of voortijdig afbreken, wat de ENIGE factor is die je voorbij de dualistische overtuigingen van het ego brengt.

Bijvoorbeeld, je ziet veel Christenen die geloven dat ik tweeduizend jaar geleden naar de Hemel opvoer en dat ik ‘alle macht in Hemel en op Aarde heb’. Maar ze kunnen niet accepteren dat ik tegenwoordig tot de mensheid spreek en leringen geef die verder gaan dan wat er in de bijbel gezegd wordt. Ze hebben de bijbel tot een gesloten denkkader gemaakt. Je ziet ook Nieuwetijds mensen die voor deze website openstaan – totdat ze tegen leringen aanlopen die hun geloof dat alles oké is tegenspreken. Veel Nieuwetijds mensen wijzen mijn leringen over het kwaad, de duistere machten of de noodzaak een vastberaden houding voor de waarheid aan te nemen, af. Ze hebben het idee van ‘vriendelijk zijn’ tot een gesloten denkkader gemaakt en willen mij niet toestaan hen daaruit te halen. Dus hun ego is hun leraar geworden.

Met andere woorden, het ego heeft nu de volmaakte mentale gevangenis geschapen waarin je je betrekkelijk tevreden voelt. Je denkt dat zolang je in deze gevangenis blijft, je gered zult worden. En je denkt dat je nooit buiten die gevangenis moet kijken. Zolang je deze benadering tot spiritualiteit en redding aanneemt kan je ego zich veilig voelen want hij weet dat de Bewuste Jij nooit het bestaan van het ego zal ontdekken.

Mocht je de illusie van een automatische redding door een uiterlijke organisatie of guru gaan doorzien, dan kan het ego het nog steeds winnen. Veel mensen kwamen tot het besef dat een bepaalde organisatie of guru niet bleek te zijn wat ze aanvankelijk dachten dat het was. Maar in plaats van naar iets beters te zoeken, geven ze het geestelijke pad op, wat inhoudt dat ze nu niets hebben om hen voorbij de logica van het ego te leiden. Het ego heeft in beide gevallen gewonnen.

Zwart en wit, grijs en verder
Laten we kijken naar hoe de zwart-wit en de grijs benadering (zoals beschreven in de vorige twee lezingen) hier betrekking op heeft:

• Wanneer je de zwart-wit benadering neemt, denk je dat er slecht in één geloofsysteem waarheid is. Zo hoef je nooit naar een idee buiten je geloofsysteem kijken. Eigenlijk zou je al zulke ideeën als gevaarlijk moeten afwijzen. Dit verklaart waarom veel Christenen geloven dat iets dat niet in overeenstemming met de bijbel is, van de duivel is en waarom sommige Nieuwetijds mensen denken dat ze alleen naar hun guru moeten luisteren. Met andere woorden je komt in één geloofsysteem vast te zitten en je kunt daar nooit aan voorbij gaan. Deze benadering is op angst gebaseerd, de angst dat door je geest open te stellen dit je kwetsbaar voor valse denkbeelden maakt. Dit is het ego dat zegt dat tenzij je hem toestaat jou te leiden, je naar de hel zult gaan.

• Wanneer je de grijze benadering neemt, denk je dat er geen onjuiste ideeën bestaan. Dus ben je bereid naar ideeën uit vele verschillende geloofsystemen te kijken, wat het doet voorkomen alsof je meer open van geest bent. Maar als je niet de bereidheid hebt om onderscheid aan te brengen (zoals in de vorige lezing uiteengezet is) gebeurt het vaak dat mensen aan wat ik noem ‘guru-hopping’ gaan doen. Ze gaan van de ene leraar naar de andere totdat ze iemand vinden die hun geloof bevestigt dat ze gered kunnen worden zonder hun ego te gaan zien en die te confronteren. Of ze gaan door met van de ene guru naar de andere te gaan, voortdurend denkende dat de volgende het allemaal voor hen zal doen, en weigeren de hele tijd te zien dat er geen serieuze spirituele groei mogelijk is totdat zij verantwoordelijkheid voor hun pad nemen en hun aangeboren vermogen de waarheid vanuit een innerlijke bron te kennen, uitoefenen. Deze benadering is op trots gebaseerd, het geloof dat jij onmogelijk ongelijk kunt hebben. Dit is het ego dat zegt dat het altijd gelijk heeft.

Hoewel de twee benaderingen heel verschillend kunnen lijken, vinden ze in werkelijkheid hun basis in dezelfde fundamentele psychologie, namelijk in een onwil om voorbij de dualiteit van het ego te reiken en het onderscheidingvermogen te verwerven dat enkel van de Christusgeest kan komen. Enkel door de Christusgeest – die de open deur is die geen mens kan sluiten – kun je Gods Levende Waarheid ervaren. En alleen deze altijd voortgaande transcendente waarheid zal je vrijmaken van de dualistische ‘waarheid’ – de idolen – die door het ego en de prins van deze wereld bepaald zijn.

Dit is het wezenlijke punt dat alle oprechte spirituele zoekers dienen te overwegen. Het mechanisme dat je voorbij de gevangenis van het ego kan brengen is de zoektocht naar waarheid. Daarom probeert het ego voortdurend deze zoektocht te stoppen. Als hij je niet kan laten ophouden met het stellen van vragen, zal hij proberen je aandacht af te leiden. Het centrale aspect van de inspanningen van het ego is dat hij probeert je te laten geloven dat de ultieme, absolute waarheid in deze wereld in een van de geloofsystemen van deze wereld gevonden kan worden.

Maar zoals ik geprobeerd heb in voorgaande lezingen uit te leggen, kan waarheid niet beperkt worden tot woorden en beelden die in de stoffelijke wereld gebruikt worden. Waarheid is een Levende Geest en dus kun je waarheid alleen kennen door een rechtstreekse innerlijke ervaring van de Geest van Waarheid te hebben. Maar om deze ervaring te hebben – de ene ware God te kennen – moet je bereid zijn voorbij de afgodsbeelden – de idolen – van deze wereld te kijken.

Het ego probeert je in zijn eigen onjuiste opvatting te laten geloven, namelijk dat de Geest van Waarheid in een geloofsysteem van deze wereld gevangen of beperkt kan worden. Als je deze leugen gelooft, zul je je zoektocht naar waarheid beperken tot een bepaald denkkader en zo zul je de Geest van Waarheid niet ontmoeten – uitgezonderd misschien op zeldzame momenten. Je ego zal nooit zien dat de Geest van Waarheid waait waarheen hij wil en dus niet beperkt kan worden. Maar de Bewuste Jij zou in staat moeten zijn deze waarheid te zien en dan besluiten naar de rechtstreekse ervaring uit te reiken.

Laat ik duidelijk zijn. Zolang je naar waarheid buiten jezelf blijft zoeken, zul je NOOIT de Levende Waarheid vinden. Er bestaat eenvoudig geen ENKEL geloofsysteem op deze planeet die je redding zal garanderen. Geen enkel systeem kan je ooit – automatisch – tot verlichting brengen, omdat verlichting een innerlijke staat is die ALLEEN bereikt kan worden door voorbij ALLE uiterlijke geloofsystemen te blijven kijken, totdat je tot een permanente staat van eenheid met de Geest van Waarheid komt.

Let op het subtiele onderscheid hier. Ik zeg NIET dat alle geloofsystemen onjuist zijn of dat het verkeerd is om een geloofssysteem of leraar te volgen. Maar om de grootste spirituele groei door te maken MOET je je bewust worden van het mechanisme waarbij je ego het uiterlijke geloofsysteem tot een gesloten denkkader maakt. Als je je hier niet van bewust bent, zul je ONGETWIJFELD door het ego verstrikt worden en je groei zal stoppen – zelfs wanneer je jarenlang een leer volgt en trouw de rituelen ervan beoefent.

Let erop dat het ego zelfs een ware en betrouwbare spirituele leer kan gebruiken – zelfs een leer die rechtstreeks door de Opgevarenen is uitgegeven – om een gesloten denkkader te scheppen. Als een leer eenmaal onder woorden is gebracht komt het in het gebied van dualiteit terecht en kan nu door het ego gebruikt worden. Hier bestaat geen waarborg tegen – behalve je persoonlijke alertheid en onderscheidingsvermogen!

Let er ook op dat er slechts één manier is om een waar onderscheidingsvermogen te hebben. Om een dualistische waarheid die door het ego gemaakt is aan het licht te brengen moet je een referentiekader hebben, moet je een waarheid kennen die niet dualistisch is. Dit kan ALLEEN door een rechtstreekse innerlijke ervaring van de Geest van Waarheid verkregen worden, waarbij je een rechtstreekse ervaring van de Levende Waarheid hebt en zo onmiddellijk alle dode leringen die uit de geest van antichrist komen, kunt blootstellen. Kun je zien dat geen enkele uiterlijke leer dit voor je kan doen? Er bestaat gewoonweg GEEN vervanging voor een rechtstreekse ervaring van de Geest van Waarheid.

Ik wil je erop wijzen dat er veel mensen zijn die deze beweringen lezen en denken dat ze niet op hen van toepassing zijn. Ze zullen denken dat ze de ultieme leraar of het ultieme geloofsysteem gevonden hebben en dat hun ego hen daarom onmogelijk kan bedriegen. Er zijn er ook die zullen denken dat zo zo’n ontwikkeld intellectueel begrip van het pad hebben – misschien zelfs van het ego – dat ze onmogelijk voor de gek gehouden kunnen worden. Maar het ego is sluw en het zijn juist de mensen die denken boven het ego te staan die door het meest subtiele wapen van het ego, namelijk intellectuele en spirituele trots, bedrogen worden. Dit is een onderwerp waarover ik later meer zal zeggen.

Uit de jungle
Laat me het proces van geestelijke groei illustreren met een gelijkenis. Stel je voor dat er een groep mensen is die vastzit in een diepe kloof met verticale muren die niet kunnen worden beklommen. De kloof is groot genoeg om mensen met van alles voor hun overleving te voorzien. De kloof is bedekt met dicht oerwoud dat het voor hen onmogelijk maakt de top van de steile rotsen te zien. Boven bij de rotsen zijn andere mensen die weten dat de wereld veel groter is dan de kloof. Dus om de mensen binnenin de kloof te helpen, hebben ze een verscheidenheid aan hulpmiddelen naar beneden gelaten zoals touwen en ladders, zodat de mensen uit de kloof kunnen klimmen.

Veel mensen in de kloof zijn weten dat deze hulpmiddelen er zijn. Een aantal van hen staan bij zo’n hulpmiddel en geloven dat op een dag een superieur wezen hierlangs naar beneden zal komen om hen te redden. Anderen lopen van het ene naar het andere hulpmiddel, zonder er één te kiezen. Weer anderen beweren dat hun hulpmiddel de enig juiste is en dat alle andere onbetrouwbaar of gevaarlijk zijn. Sommigen proberen zelfs alle andere hulpmiddelen dan hun eigen te vernietigen. Maar bijna niemand heeft besloten om een van deze hulpmiddelen te gebruiken om te zien wat er boven het gewelf van de jungle is.

Zie je wat ik bedoel? Elk hulpmiddel heeft een bepaalde vorm. Het doel van het hulpmiddel is om de mensen hogerop te laten klimmen, hetzij op de trappen van een ladder of de knopen van een touw. Met andere woorden de speciale vorm van het hulpmiddel is alleen bedoeld om een tijdelijk middel voor een bepaald doel te zijn, namelijk mensen boven de verblindheid van in een dicht oerwoud te leven, uit te tillen. Het is niet de bedoeling van het hulpmiddel om de mensen de ultieme waarheid te geven over hoe de wereld er boven het oerwoud uitziet. Om werkelijk de grotere werkelijkheid te kennen, moet je het zelf ervaren en het hulpmiddel is bedoeld om die ervaring mogelijk te maken.

De vorm van het hulpmiddel zegt niet noodzakelijk iets over wat er boven de jungle is. Wat kan een bepaalde knoop aan een touw je nu vertellen over hoe de lucht eruit ziet? Evenzo kan er meer dan één hulpmiddel zijn die mensen in de helderheid boven de jungle kan optillen. Ongetwijfeld kunnen bepaalde hulpmiddelen niet in staat zijn om mensen boven de kloof uit te tillen, dus je moet voorzichtig zijn. Sommige kunnen gemaakt zijn van touwen die niet sterk meer zijn en die ervoor zullen zorgen dat je op de grond valt. Anderen zitten misschien niet meer vast aan de rand van de steile rotsen en die dus alleen maar tot aan de toppen van de bomen gaan. Weer anderen zijn misschien neergelaten door mensen die de bomen beklommen hebben en alhoewel ze je van de grond af kunnen krijgen, kunnen ze je niet boven de kloof uitbrengen. Mijn punt is dat hoewel het noodzakelijk is om onderscheidingsvermogen uit te oefenen en de conditie en de oorsprong van het hulpmiddel in te schatten, men niet te gehecht moet zijn aan de specifieke vorm van elk hulpmiddel.

De betekenis is natuurlijk dat de hulpmiddelen om eruit te klimmen symbolen zijn voor de geestelijke leringen van deze wereld. Er zijn een aantal betrouwbare die je in principe boven de beperkingen van de kloof uit kunnen leiden – het dualiteitbewustzijn van het ego – en je het grotere perspectief van de Christus waarheid kunnen laten zien. Geen enkele ware leer is bedoeld je de absolute waarheid te geven. Het is bedoeld om je een serie treden te geven die – als je ze betreedt – je naar een rechtstreekse ervaring van de Geest van Waarheid kunnen leiden. Het is deze directe ervaring en niet een intellectueel begrip van de uiterlijke leer die je bewustzijn op een hoger plan zal brengen. Dus ga elke betrouwbare ladder op in plaats van met andere mensen te twisten over welke ladder de enig ware is!

De belangrijke boodschap van een ware spirituele leer is dat er iets meer dan de leer is. De uiterlijke leer is alleen bedoeld je de weg naar het koninkrijk van God dat in je is te wijzen. Dus als je ego je laat geloven dat je het koninkrijk kunt bereiken door in een gesloten denkkader te blijven – gebaseerd op een bepaalde vorm van een uiterlijke leer – zul je NOOIT het koninkrijk binnengaan.

Hoe een levende leer een onfeilbaar leerstuk wordt
Er zijn twee manieren waarbij je eigen ego een uiterlijke leer kan gebruiken om je in een gesloten denkkader vast te zetten en voorkomt dat je uitreikt naar de niet dualistische waarheid van Christus:

• Voor de meeste mensen is het eigen ego niet sterk genoeg om met een eigen geloofsysteem te komen, dus kijkt het naar een kant en klaar geloofsysteem dat de een of andere vorm van onfeilbare of absolute autoriteit beweert te bezitten. Deze vorm van autoriteit is een externe autoriteit, zoals de claim van de Katholieke kerk als de enige ware kerk van Christus vanwege de opvolging van de pausen die helemaal tot Petrus teruggaat. In feite, hoe meer buitensporig of krachtig zo’n claim op onfeilbaarheid is, hoe meer waarschijnlijk het is dat het ego van sommige mensen het zal accepteren. Het doel is natuurlijk je te laten geloven dat je redding verzekerd is zodat je niet langer hoeft te denken.

• Als het ego je eenmaal een externe leer heeft laten accepteren die onfeilbare autoriteit bezit, zal je ego met een aantal eigen versies van de uiterlijke leringen komen. Ze zijn in overeenstemming met je persoonlijkheid en overtuigingen opgezet, daarom variëren ze behoorlijk van persoon tot persoon. De meest religieuze mensen en de meeste onervaren spirituele zoekers zijn zich niet bewust dat ze zulke eigen versies van de kerkelijke doctrines hebben gemaakt.

Bijvoorbeeld, veel Katholieken zullen beweren dat ze nauwgezet in de officiële kerkleer geloven, maar in werkelijkheid geloven ze in een eigen versie van die officiële kerkleer. Deze eigen versie stelt het ego in staat zich te verbergen en laat mensen hun leven leiden op de manier waarop zij dat willen – waarbij ze nog steeds geloven dat ze goede Katholieken zijn die gered zullen worden. Met andere woorden, de verpersoonlijkte leerstellingen stellen mensen in staat mijn geboden te overtreden zonder te denken dat ze dit doen. Ze kunnen de illusie blijven vasthouden dat ze goede Katholieken zijn en het geloof dat hun redding verzekerd is. Je vindt natuurlijk hetzelfde mechanisme in andere godsdiensten en in de Nieuwetijds leringen. Mensen die in het grijze denken verstrikt zijn, zijn extreem in deze benadering geworden.

Laat me een paar voorbeelden geven van hoe het ego elke spirituele leer kan misbruiken om een gesloten denkkader tot stand te brengen. Houd de volgende feiten in gedachten:

• Als een leer eenmaal onder woorden is gebracht, wordt hij ‘bevroren in de tijd’. De leer zal van zichzelf niet veranderen en als de verbinding met de bron van de leer verloren is gegaan (de oorspronkelijke leraar overlijdt of de verbinding met de Groep Opgevarenen is verbroken) kan de leer van Bovenaf niet vernieuwd worden. Het ego heeft dan de volmaakte mogelijkheid om er de ‘ultieme’ leer van te maken die nooit hoeft te veranderen want hij is al volmaakt.

• Er is geen enkele leer die onder woorden is gebracht die niet door het ego verdraaid kan worden. Het is eenvoudig niet mogelijk – gezien het huidig niveau van bewustzijn op Aarde – om een egovrije leer voort te brengen.

• Het ego zal NOOIT de ware bedoeling van een spirituele leer begrijpen, namelijk je te helpen tot een rechtstreekse verbinding met de Geest van Waarheid te komen.

• Ik weet dat dit op een tegenstelling lijkt, maar voor het ego bestaat er niet zoiets als een absolute waarheid – namelijk een waarheid die voorbij het dualiteitbewustzijn gaat. Het ego ziet elke spirituele leer als gewoon een ander denkbeeld waarover gedebatteerd kan worden en overeenkomstig zijn dualistische wijze van redeneren kan worden uitgelegd. Maar als het ego een leer eenmaal heeft uitgelegd op de manier die hij wil – zijn eigen versie van de uiterlijke leer heeft gemaakt – zal hij die versie tot de status van onfeilbaarheid verheffen en proberen je te laten denken dat je het nooit in twijfel moet trekken. Dat is de reden waarom het ego van twee mensen dezelfde woorden op onderling verschillende wijze kan interpreteren, maar elk ego is er absoluut van overtuigd dat zijn interpretatie de enig ware is.

Zien jullie het subtiele punt? Het ego is NIET op zoek naar absolute waarheid – wat een rechtstreekse ervaring van de Geest van Waarheid betekent – maar probeert een relatieve uitdrukking van ‘waarheid’ te nemen en het tot de status van onfeilbaarheid op te heffen. Hij probeert geen absolute waarheid te vinden maar het overeenkomstig zijn eigen dualistische redeneringen te omschrijven.

De modus operandi van het ego is dat het naar verklaringen in een spirituele leer zal zoeken die zo uitgelegd kunnen worden dat ze absolute autoriteit aan de leer geven, aan de persoon die de leer brengt of die superioriteit aan de volgelingen van de leer geeft. Als het ego eenmaal zulke absolute verklaringen heeft gevonden of gedefinieerd, zal hij proberen een cultuur in de organisatie te ontwikkelen die mensen doet geloven dat ze deze absolute verklaringen nooit in twijfel hoeven te trekken. Ze worden tot de status van onfeilbaarheid opgeheven, wat het volgende betekent:

• De leer komt van en wordt voor honderd procent gesteund door de hoogst mogelijke autoriteit – vaak God of Gods hoogste vertegenwoordiger op Aarde (let er op dat voor alle ware vertegenwoordigers van God, waardeoordelen zonder betekenis zijn – de Christus is niet hoger of lager dan de Boeddha in menselijke zin).

• Aangezien er maar één waarheid kan zijn – zoals het ego dat gelooft – zijn alle andere leringen onwaar.

• Als je een valse leer volgt, ga je naar de hel, maar als je de ene ware leer volgt is je redding verzekerd.

• De leer is hoger of beter dan elke andere leer, wat betekent dat de volgelingen ervan beter zijn dan alle niet-leden.

• Omdat de leer absoluut is, kan ze nooit veranderd of uitgebreid worden. In feite moet er niets veranderd worden en je moet de leer volgen op de wijze waarop het altijd gedaan is.

• Omdat de leer absoluut is kan er nooit een hogere of meer ontwikkelde leer komen. Dus kun je je verlangen naar iets meer, je zoektocht naar waarheid aan de kant zetten. De zoektocht is nu ten einde gekomen doordat je deze leer op Aarde gevonden hebt.

• Omdat je deze volmaakte leer hebt, is er geen noodzaak naar een rechtstreekse ervaring van de Geest van Waarheid te zoeken. In feite is zo’n ervaring ofwel onmogelijk, onnodig of voorbehouden aan de leiders, die je zullen vertellen wat je op grond van hun onfeilbare ervaringen moet geloven. In de meeste orthodoxe godsdiensten wordt een rechtstreekse ervaring van de Geest van Waarheid ontmoedigd of verboden. Daarom waren de Joodse leiders zo boos toen ik predikte dat het koninkrijk van God in je is, wat inhoudt dat je geen uiterlijk priesterschap nodig hebt om je te vertellen wat waar is. Je kunt met de bron van waarheid in jezelf in contact komen.

• Omdat de leer absolute autoriteit bezit, wie ben jij om te denken dat je vragen kunt stellen of naar een dieper begrip van de leer dan wat de leiders je geven kunt zoeken?

• Als je een vraag stelt die de leiders niet kunnen beantwoorden is er iets fout met de vraag. Als je niet tevreden bent met de officiële antwoorden, is er iets niet goed met jou. Als je de leiders of de officiële leerstellingen in twijfel trekt, trek je God in twijfel en zul je naar de hel gaan.

Het algehele gevolg is dat je je zoektocht naar waarheid kunt vergeten en gewoon de uiterlijke leerstellingen en regels van het geloofsysteem volgt, die beweren je in het beloofde land te kunnen brengen. Nu je de ultieme spirituele leer gevonden hebt, hoef je niet langer te denken: je hoeft niet langer je intuïtieve vermogens te gebruiken die je in de eerste plaats hebben aangezet naar een spirituele leer te zoeken. Laat ze maar voor wat ze zijn en vergeet ze maar helemaal.

Je hebt gezien dat bijna elke godsdienst en spirituele beweging in meerdere of mindere mate door deze gedachtegang beïnvloed is. Sommigen zijn zo verstikt dat ze elk element van de Levende |waarheid verloren hebben en zo vrijwel nutteloos zijn geworden, terwijl hun volgelingen nog steeds denken dat zij de enigen zijn die naar de Hemel gaan.

Waarom de Grote Groep Opgevarenen nieuwe organisaties beginnen
De Geest van waarheid kan niet tot woorden worden beperkt. Als een spirituele leer eenmaal verwoord is, is het niet langer de Levende Waarheid. Dus kan het ego de dualistische manier van redeneren van de geest van antichrist gebruiken om die leer tot een gesloten denkkader te maken. Dit is een onvermijdelijk gevolg van het feit dat zoveel mensen op deze planeet nog steeds verstrikt zijn in en volledig verblind zijn door het dualiteitbewustzijn. Hier bestaat GEEN waarborg voor. In feite is het vrijwel zeker dat elke geestelijke leer erdoor zal worden beïnvloed en dat sommige mensen die leer tot een gesloten denkkader zullen maken.

Je moet op je hoede zijn voor het feit dat zulke mensen zullen proberen je in hun denkkader te trekken, want het ego gelooft echt dat als iedereen op Aarde ermee instemt het dan wel juist moet zijn. Zoals ze zeggen, ellende wil graag gezelschap en dat wil het ego ook. Het ego is ervan overtuigd dat als iedereen zou geloven dat de Aarde plat was, de Aarde dan ook werkelijk plat zou zijn.

Eeuwenlang hebben wij, de Grote Groep Opgevarenen, de mensheid een aantal betrouwbare spirituele leringen gegeven. In alle gevallen was het slechts een kwestie van tijd voordat het Levende Woord door het ego en de sluwe logica van de gevallen engelen tot een dood (krachteloos) woord gemaakt werd. Is er een manier om dit scenario te vermijden? Ja, maar ALLEEN zo lang een leer voor progressieve openbaringen open blijft staan, wat betekent dat er een directe verbinding met de Groep Opgevarenen is door middel waarvan wij het Levende Woord kunnen brengen.

Het ego zal proberen de leer te verdraaien vanaf het moment dat het gegeven is. Maar wanneer de directe verbinding verbroken is, kan het misschien een paar jaar duren voordat een betrouwbare spirituele leer tot een gesloten systeem is gemaakt dat redding in het vooruitzicht stelt zonder een directe verbinding met de bron van redding te hebben.

De meeste moderne Christelijke kerken zien het feit over het hoofd dat ik geen gesloten denkkader heb ingesteld maar probeerde een traditie voor het brengen van het Levende Woord te vestigen. Ik heb mijn discipelen niet op pad gezonden met een vastgestelde kerkleer om van daaruit te prediken. Ik zond ze uit met een door de Heilige Geest gegeven macht en autoriteit, waardoor ze het Levende Woord konden prediken. Door de eeuwen heen hebben andere organisaties een traditie van het Levende Woord gekend. En hoewel zo’n verbinding door het ego misbruikt kan worden is het nog steeds het belangrijkste middel dat het mogelijk maakt te voorkómen dat een spirituele leer een gesloten denkkader wordt.

Nu het bewustzijn van de mensheid gegroeid is hebben wij als Opgevaren Groep geprobeerd een meer rechtstreekse verbinding te maken door boodschappers te trainen door wie wij op een meer directe wijze konden spreken. Maar tot dusver heeft elke organisatie die wij gesponsord hebben hetzelfde patroon gevolgd. De leden en de leiders – en zelfs vaak de boodschapper(s) – richten zich te zeer op de uiterlijke leer en de uiterlijke organisatie.

Een gebruikelijk scenario is dat een organisatie zich te sterk op de boodschapper richt. Het probleem hier is zoals altijd de dualiteit van het ego. Veel mensen zitten zo in de geestelijke blindheid van hun ego’s verstrikt dat zij geen boodschapper willen accepteren tenzij hij of zij de een of andere soort bovenaardse autoriteit heeft. Maar als wij zo’n autoriteit instellen, door de kwalificaties van de boodschapper en ons sponsorschap bekend geven, zal het ego dit onmiddellijk te ver doordrijven en een organisatiecultuur opbouwen die zegt dat deze organisatie de enige is die gesponsord is en de boodschapper de enig ware boodschapper is.

Een ander veel voorkomend scenario is dat een organisatie zich te sterk richt op de specifieke vorm van de boodschap die door haar boodschapper gegeven wordt. Dus de manier waarop het Levende Woord door deze boodschapper wordt gegeven is de enige manier waarop het mogelijk gegeven kan worden. De organisatie maakt dan van het Levende Woord een dode, krachteloze leer en doet het als superieur ten opzichte van elke andere lering doorgaan. Zij valt nu ten prooi aan het dualistische spel van zichzelf als superieur te omschrijven in vergelijking met andere leringen. Hoewel dit de leden van de organisatie zich dus superieur doet voelen en hun het gevoel van zekerheid geeft dat ze gered zullen worden, doet het niets om persoonlijk Christusschap te bevorderen. In de Christusgeest bestaan geen dualistische waardeoordelen en vergelijkingen. Dus de Christus manier is alleen een leer te gebruiken om naar de Geest van Waarheid achter de leer uit te reiken.

Het gevolg van zulke egospelletjes is dat een organisatie star wordt. En wanneer de boodschapper niet meer functioneert – of star is geworden – worden de leden, en in het bijzonder de leiders – het slachtoffer van de sluwe verleiding dat nu de stroom van het Levende Woord ten einde is gekomen. Hun organisatie was op de een of andere reden de laatste om het Levende Woord te brengen en wij als Opgevarenen zijn nu voor onbepaalde tijd gestopt met tot de mensheid te spreken.

Deze leiders zullen nu alle nieuwe boodschappers per definitie als vals bestempelen en hun leden aanmoedigen ze af te wijzen zonder ze nader te beoordelen. Ze zullen alle gevaren van het volgen van bedrieglijke boodschappers aanhalen, vaak door uitgekozen of verdraaide aanhalingen uit de oude leer te gebruiken. Diegenen die deze bewering geloven worden het slachtoffer van de egoverleiding om te weigeren hun eigen onderscheidingsvermogen uit te oefenen. Natuurlijk zullen er altijd valse boodschappers zijn, maar alleen door naar alle nieuwe boodschappers te kijken kun je je onderscheidingsvermogen verscherpen, waardoor je de ware van de valse boodschappers kunt onderscheiden op grond van de innerlijke Christusvisie in plaats van de uiterlijke criteria zoals die door je ego of het ego van diegenen die jij tot guru op Aarde hebt uitgeroepen, zijn bepaald.

De enige uitweg
Is er een uitweg uit deze val? Ja, maar alleen door een organisatie te vestigen die aan twee vereisten voldoet:

1. De Alfa vereiste is dat de organisatie aan het onderhouden van een ongebroken en ‘niet vervuilde’ verbinding met de Grote Groep Opgevarenen moet zijn toegewijd zodat het brengen van het Levende Woord kan doorgaan.
2. De Omega vereiste is dat de leden en de leiders een scherp inzicht hebben in het ego en de invloed ervan op spirituele organisaties. Zo zijn ze vast besloten het ego te verhinderen zijn spelletjes te spelen en daardoor de organisatie star of het slachtoffer van machtspelletjes en verdeeldheid te maken.

Als zo’n organisatie spirituele zoekers met een compromisloze overtuiging voor hun spirituele groei kan aantrekken – die dus bereid zijn hun eigen ego te confronteren en de balk uit hun eigen oog te verwijderen – en als zo’n organisatie de ongebroken stroom van het Levende Woord gaande kan houden, dan kunnen we mogelijk een traditie vestigen die open kan blijven. Zo’n open verbinding is eerder tot stand gekomen door vele boodschappers, maar voor slechts korte tijd open gehouden voordat de egospelletjes het overnamen.

Wij als Grote Groep Opgevarenen denken dat het tijd is om dit op een hoger plan te brengen en daarom geven we nu hogere en meer directe leringen over het ego en de valkuilen van spirituele organisaties. Wat staat te bezien is hoe de spirituele zoekers van deze tijd zullen reageren. Zullen ze de leringen die we door onze huidige boodschappers hebben gegeven gebruiken om altijd voorbij de leringen naar de rechtstreekse ervaring – in hun eigen hart – van de Geest van Waarheid te reiken?

Zullen ze bereid zijn – ieder op zijn of haar eigen wijze – de open deur te worden voor het brengen van het Levende Woord? Of zullen ze op de uiterlijke leer of de uiterlijke boodschappers gefocust zijn en zo van onze publicaties weer een gesloten denkkader maken die bij de afvalhoop van dode spirituele organisaties gevoegd kan worden? De open deur zijn of niet de open deur zijn, dat is werkelijk de tijdloze vraag.

Zien jullie het centrale punt hier? De enige uitweg is het onderscheidingsvermogen van Christus. Het is het ego die de droom van een automatische of gegarandeerde redding heeft voortgebracht. Dus is het heel belangrijk voor spirituele zoekers dat er geen manier is om een spirituele organisatie op te zetten die automatisch van het ego en zijn spelletjes gevrijwaard is. De ENIGE manier om het ego te verslaan is door constante alertheid en een voortdurend uitreiken naar de Geest van Waarheid. Maar dit kan alleen als een persoonlijke, innerlijke ervaring plaatsvinden en hoewel de ervaring gedeeld kan worden – zodat de individuele ervaringen van de mensen elkaar versterken – kan het nooit geïnstitutionaliseerd worden.

Hecht je nooit aan een bepaalde uitdrukking van de waarheid. Gebruik het als een opstapje voor het uitreiken naar een rechtstreekse, innerlijke ervaring van de Geest van Waarheid.

De Geest van Waarheid is de Rivier van Leven en het allerbelangrijkste kenmerk is dat het voortdurend stroomt. Als je een foto van de rivier neemt, stop je de stroom en heb je dus niet langer een ware voorstelling van de rivier zelf.

Terug naar: Het overwinnen van het ego

Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels