Egospelletje No.6: Hoe het ego alles kan rechtvaardigen wat het wil
Een verhandeling door Jezus
Ik heb gesproken over de epische worsteling en nu zullen we dat eens nader bekijken. Deze worsteling is bij uitstek de aller-succesvolste list die door de krachten van antichrist gecreëerd zijn om menselijke wezens – en andere van zichzelf gewaarzijnde wezens – gevangen te houden in de geest van dualiteit, waardoor ze hun licht aan de krachten van antichrist voeden. Dit licht stelt hen in staat te overleven, zelfs al zijn ze lang geleden al afgesneden om rechtstreeks geestelijk licht te ontvangen.
De sleutel tot het begrijpen van de epische worsteling zijn mijn leringen in de vorige verhandeling dat God onverdeeld is en ondeelbaar. God is het Oneindige en dat wat oneindig is, is overal, wat betekent dat het niet gedeeld en gescheiden kan worden door afstand. Concepten zoals delingen en afstand hebben eenvoudig geen betekenis wanneer je spreekt over de ultieme God. Wat, dit terzijde, betekent dat elke God die één groep mensen begunstigt boven alle andere, zoals de oude Israëlieten, enkel een dualistische god kan zijn.
De Schepper liet zijn eigen wezen zich manifesteren als het Ma-terlicht waaruit alles in de wereld van vorm geschapen is. Daardoor wordt het Wezen van de Schepper ingebed in alles in de vorm van het Goddelijke Vrouwelijke. Maar toch heeft de Schepper ook de schepping van zichzelf gewaarzijnde wezens vrije wil toegestaan. Deze wezens zijn bedoeld om te dienen als mede-scheppers die de ontplooiing van de wereld van vorm van binnenuit tot stand brengen.
De twee basale keuzes begrijpen
Deze mede-scheppers hebben twee sferen waarin ze hun co-creatieve vaardigheden kunnen uitoefenen. Eén is de Sfeer van Eenzijn waarin ze mede-scheppen binnen het framework van Gods wetten, wat betekent dat alles wat ze scheppen hen en alle leven zal verhogen, waardoor ze Gods globale plan dichter bij manifestatie brengen zoals Maitreya tot in het kleinste detail uitlegt in zijn boek. Let er alsjeblieft op, dat door je vrije wil te gebruiken binnen deze sfeer, je geen enkele vrijheid opgeeft. In tegendeel, zoals geïllustreerd werd in mijn parabel over de talenten, zullen je creatieve talenten worden vermenigvuldigd en zo verkrijg je eigenlijk grote creatieve vrijheid.
De andere optie is om je creatieve vaardigheden buiten de Sfeer van Eenzijn te gebruiken door als een gescheiden individu te handelen. Dit is niet mogelijk in het geestelijke rijk, maar het materiële universum heeft zakken – waarvan de Aarde één is – waarin dit mogelijk is. Dit kan echter enkel gedaan worden vanwege de dichtheid van materie, die ervoor zorgt dat je gedachten zich niet ogenblikkelijk manifesteren. Dit geeft de illusie van scheiding tussen bewustzijn en materie, wat de illusie mogelijk maakt dat je een gescheiden individu bent die niet met anderen verbonden is door het collectieve bewustzijn.
Deze illusie van scheiding geeft aanleiding tot de volgende illusie dat je fysieke acties kunt ondernemen en aan de gevolgen kunt ontsnappen, wat betekent dat je aan anderen kunt doen zonder dat anderen – of het universum – het jou aandoen. Dit is, natuurlijk, een complete illusie, want niemand kan aan de gevolgen van zijn of haar acties ontsnappen. Daardoor zul jij, wanneer je jouw creatieve vaardigheden gebruikt op een manier die andere delen van leven beperkt – probeert het gescheiden zelf te verhogen – je creatieve kracht verminderen en daardoor onvermijdelijk je vrijheid beperken.
Maar toch, wanneer mensen verblind zijn door de illusie van scheiding, lukt het hen niet om dit te zien en daardoor kunnen ze – enige tijd - de illusie in stand houden dat ze het gescheiden zelf verhogen vergeleken met andere gescheiden zelven. Ze kunnen zelfs de illusie in stand houden dat ze vrijheid krijgen enkel door tegen Gods wil in te gaan – de wil van de externe god die ze zelf gemaakt hebben.
Dus nu zie je de twee opties. Je kunt scheppen op een manier die alle leven verhoogt – jezelf incluis – of je kunt op een manier scheppen die alle leven vermindert – nogmaals, jezelf incluis. De eerste optie zou de voor de hand liggende keus moeten zijn, maar als wezens eenmaal verblind zijn door de illusie van een gescheiden zelf, is dat niet zo. In feite wordt de illusie dat je voordeel kan halen door het gescheiden zelf te verhogen vergeleken met anderen, de ‘voor de hand liggende’ keuze. En uit deze illusie wordt de epische worsteling geboren.
Waarom de epische worsteling zinloos is
Als je naar de wereld kijkt zul je een willekeurig aantal mythes zien die de wereld portretteren als opgesloten in een epische worsteling tussen twee tegenovergestelde krachten, van oude mythologie tot moderne mythologie, zoals Star Wars en Lord of the Rings. Door de eeuwen heen, hebben mensen naar de wereld gekeken en geconcludeerd dat dit portret klopt en dat er inderdaad een epische worsteling aan de gang is. En inderdaad, er is een dergelijke strijd – alleen is het niet tussen de ware God en een of andere entiteit die God tegenstand biedt.
Wanneer je een blik opvangt van God als het Oneindige, begrijp je dat, omdat datgene wat oneindig is niet gedeeld kan worden, het geen tegengestelde kan hebben. In God is er enkel eenzijn, dus hoe kan er dan een strijd zijn? Met andere woorden, de Oneindige God ziet zichzelf niet als tegenstander van wat ook maar, wat betekent de er geen worsteling is in Gods Sfeer van Eenzijn.
Hoe wordt de worsteling dan geboren? Zoals ik uitgelegd heb in de laatste verhandeling, kun je het eenzijn enkel verlaten door een gevoel van afstand te creëren, wat je doet door twee tegengestelde polariteiten te bepalen, die voor altijd gescheiden zullen zijn. En, natuurlijk, zodra deze twee polariteiten bepaald zijn, is de epische worsteling daartussen het onvermijdelijke resultaat.
Maar toch vertrouw ik erop dat degenen die mijn eerdere egoverhandelingen bestudeerd hebben, zullen zien dat de strijd GEEN realiteit in God bezit. Het kan ENKEL bestaan in de geest van zichzelf gewaarzijnde wezens die uit de Sfeer van Eenzijn zijn gestapt – wat betekent dat het uiteindelijk onecht is. Maar kun je zien waarom het onecht is?
De belofte van de strijd is dat er twee kanten zijn en dat de ene het ultieme goede en het ander het ultieme kwade vertegenwoordigt. Door jezelf op één lijn te brengen met het ultieme goede EN door tegen mensen te strijden die op één lijn liggen met het kwade, zul jij – als een gescheiden zelf – een duidelijk voordeel hebben. Op den duur zal het ultieme goede de strijd winnen en dan zullen allen die het ultieme kwade hielpen te vernietigen, beloond worden.
Nu, op een dieper gaand niveau, is deze belofte van een beloning voor een gescheiden zelf een illusie – omdat het gescheiden zelf een illusie is. Maar, natuurlijk, niemand die verblind is door gescheidenheid kan dit zien. Toch kunnen zelfs degenen die verblind zijn dat als de belofte van een beloning onecht was, het dom zou zijn van hen om voor de ene kant tegen de andere kant te vechten. Dus overweeg nu eens hoe de belofte vervuld zou kunnen worden. Het kan ENKEL gebeuren als het goede tenslotte van het kwade wint. Maar op een dieper gaand niveau werd, wat menselijke wezens ‘goed’ noemen, gecreëerd in een polariteit met wat ze ‘kwaad’ noemen. De twee zijn onafscheidelijk, wat betekent dat de ene NOOIT de andere kan vernietigen – want de enige manier om de epische worsteling te eindigen is als BEIDE getranscendeerd worden!
Goed schrapt het kwaad niet. De realiteit van God schrapt de illusie van de dualistische worsteling.
Natuurlijk is dit opnieuw een punt dat niemand die verblind is door scheiding kan zien, omdat dergelijke wezens niet voorbij de illusie van scheiding kunnen zien. Maar ik vertrouw erop dat degenen die begonnen zijn om voorbij te zien aan de dualiteit, kunnen zien dat de epische worsteling uiterst zinloos is. Het is gewoon niet mogelijk dat goed over kwaad kan winnen, ‘want ‘goed’ en ‘kwaad’ zijn relatieve termen die niet onafhankelijk van elkaar kunnen bestaan.
Je zou kunnen zeggen dat het hoogste goed kan winnen, maar zelfs dat is een incorrect gebruik van woorden. Het hoogste goed – de ondeelbare God – is NIET ge een of andere worsteling, want het erkent geen deling – zijn ogen aanschouwen geen onrechtvaardigheid. De ultieme God probeert niet de duivel te verslaan, want God herkent de onwerkelijkheid van de duivel en ziet dus geen noodzaak op wat voor manier ook met hem bezig te zijn. De duivel vormt geen bedreiging voor de Schepper – de duivel is gewoon irrelevant.
Dus begrijp je dat de epische worsteling een grootse illusie is, die het effect heeft om mensen in een activiteit te zuigen die al hun aandacht en energie vergt zonder de mogelijkheid te hebben hen te geven wat ze zoeken? Zelfs geestelijke zoekers kunnen in deze strijd gezogen worden door te denken dat ze voor de ultieme zaak vechten, voor Gods zaak vechten. In feite hebben zelfs studenten van geascendeerde meesters in vorige dispensatie hun aandacht laten verteren door de worsteling.
En dit brengt ons, natuurlijk, bij een interessant punt, want enkelen zullen zeggen dat de geascendeerde meesters, via vorige organisaties, mensen aangemoedigd hebben om in de strijd te gaan door decreten op te zeggen ‘tegen’ bepaalde duistere krachten of zelfs organisaties en individuen. Zelfs ik, Jezus, bracht een oproep tot veroordeling naar voren via een eerdere organisatie.
Toch om dit te begrijpen, moet je erkennen dat wij van de Opgevaren Schare slechts één doel hebben en dat is het verhogen van het bewustzijn van alle mensen. Wat betekent dat we vaak – in feite altijd – mensen moeten ontmoeten op het niveau van bewustzijn waar ze zijn en hen dan leringen geven die hen vandaar mee omhoog nemen. En het feit is dat er zeer weinig mensen op deze planeet – destijds in 1958, toen een eerdere dispensatie werd gevestigd – klaar waren voor de non-dualistische leringen die we tegenwoordig vrijgeven.
Dardoor moesten we ons aanpassen aan wat mensen konden bevatten en het feit is dat zelfs de epische worsteling gebruikt kan worden om geestelijke vooruitgang te bevorderen. Je ziet, één van de grootste vijanden van vooruitgang is dat mensen zich comfortabel in een bepaalde levensstijl gaan voelen en gewoonweg van het leven in het materiële rijk willen genieten. Door de eeuwen heen, heeft de epische worsteling echt het effect gehad om mensen uit die comfortabiliteit te trekken en hen te ‘dwingen’ hun vaardigheden te verbeteren om de vijand te ‘verslaan’- zoals bijvoorbeeld gezien wordt bij vechtsporten.
Dus mijn punt is, dat zelfs al is de strijd een illusie, het nog steeds gebruikt kan worden om groei te bevorderen. De negatieve kant is, natuurlijk, dat als mensen eenmaal strijders worden, ze vele levens vast kunnen komen te zitten in die rol, voordat ze tenslotte doorgaan en wijzen worden die vrede zoeken door de geest in plaats van het te zoeken door overwinningen in oorlogen.
Het is natuurlijk altijd onze hoop geweest, dat degenen die rechtstreekse studenten zijn van de geascendeerde meesters op den duur boven de worsteling uit zouden komen, omdat we inderdaad gesluierde leringen hierover hebben in iedere eerdere dispensatie. – voor degenen die ogen hebben om tussen de regels door te lezen. Maar voor degenen die niet bereid zijn om dit te zien, hebben we toch geen andere optie dan de mensen te triggeren om het gevoel van strijd intenser te maken, totdat de mensen er eindelijk genoeg van hebben. Zoals deze boodschapper zich eens realiseerde, hoe lang kun je per slot van rekening in de gedachtetrant van een oorlog vechten verkeren? Zelfs de tweede wereldoorlog duurde maar vijf jaar, maar sommige studenten zijn hun eigen geestelijke, privéoorlogen tegen het kwade al decennia lang aan het vechten. En hun ego’s lachen de hele weg naar de bank toe, waar ze het licht incasseren dat mensen verkeerd gebruiken door de strijd.
De illusie van een gescheiden verlossing
Wanneer mensen zich bezig gaan houden met de epische worsteling, worden ze onvermijdelijk steeds meer op zichzelf gericht – als een duidelijke groep die apart staat van alle andere mensen. Een extreem voorbeeld hiervan is het idee dat een kleine stam in het Midden Oosten Gods uitverkoren volk was – en is – en boven alle anderen begunstigd zal worden. Er zijn natuurlijk veel meer voorbeelden hiervan, bijvoorbeeld dat de leden van een kleine fundamentalistische kerk de enigen zijn die gered zullen worden door mijn wederkomst, of het idee dat de leden van een organisatie van een geascendeerde meester verder gevorderd zijn dan alle anderen op de planeet.
Kun je begrijpen wat er fout is aan dit idee? Het plan van God is om ALLE leven te verhogen, totdat de hele sfeer van het materiële universum een deel wordt van het geestelijke rijk. Het ligt voor de hand dat dit inhoudt dat individuele mensen hun bewustzijn moeten verhogen en daardoor het collectieve bewustzijn optrekken. Toch kun je zien dat het verhogen van je individuele bewustzijn op den duur zal leiden tot het Christus bewustzijn. En wanneer je dit bewustzijn bereikt, stijg je uit boven de illusies van het ego, waardor je het eenzijn van alle leven ziet. In feite probeert God alle leven te verhogen, omdat voor God alle leven deel is van het Ene Grotere Zelf – het enige zelf dat bestaat.
Wanneer je het Christus bewustzijn bereikt, begrijp je dat “in zoverre gij aan de minste van mijn kleinen hebt gedaan, ge aan mij gedaan hebt.” Je ziet door de leugen van een gescheiden verlossing voor één groep of zelfs voor jezelf heen. Je ziet de realiteit van het eenzijn van het leven en daardoor verschuift je focus van de – op het ego gebaseerde – aandrang om jezelf te verhogen heen naar de ware wens om jezelf te verhogen enkel als een manier om het Al te verhogen. Zoals ik gezegd heb:
En ik zal, als ik verhoogd word, alle mensen tot mij trekken. (Joh 12:32)
Begrijp je dat degenen die denken dat ze werken aan de verlossing van een kleine groep nog steeds vast zitten in de epische worsteling? Juist door deze gedachtegang van hen om mensen te scheiden in degenen die gered zullen worden en degenen die niet gered zullen worden – gebaseerd op uiterlijke kenmerken en NIET individuele keuze – versterken ze de dualistische gedachtegang die onvermijdelijk één groep mensen – als vertegenwoordigers van goed – tegen een andere groep opzet dat het kwaad vertegenwoordigt.
Kun je begrijpen dat miljoenen religieuze mensen heel oprecht zijn in hun wens om de wereld te redden en andere mensen te redden? Toch zijn ze misleid in hoe ze dit zouden moeten doen, omdat ze denken, dat de enige manier is om iedereen tot hun religie te bekeren, gebaseerd op de dualistische illusie dat lidmaatschap van een aardse religie je redding zal garanderen.
In werkelijkheid is de ENIGE sleutel het verhogen van je bewustzijn en dat kan verkregen worden ongeacht je lidmaatschap of niet-lidmaatschap van een aards instituut. Kun je daardoor begrijpen waarom we niet willen dat onze huidige studenten doorgaan met dit werk? Kun je begrijpen waarom we willen dat jullie boven de dualiteit uitstijgen en dan – wanneer je de balk van dualiteit uit je eigen oog verwijderd hebt – anderen helpt hetzelfde te doen.
Het gevoel van urgentie
Waarom is de epische worsteling zo betoverend? Waarom heeft het de bekwaamheid om mensen op te zuigen, zodat ze al het andere vergeten en uit evenwicht raken? Het is omdat het automatisch een gevoel van urgentie inhoudt. Als je de technieken bestudeert die gebruikt worden bij brainwashing – of zelfs bij verkooptechnieken – zul je zien dat om mensen overhaaste beslissingen te laten nemen, je een gevoel van urgentie moet creëren, dat mensen onder druk zet. En welke grote urgentie kan er zijn dan het op handen zijnde einde van de wereld, waar Jezus naar zal terugkeren en al degenen zal oordelen die niet leden van jouw religie zijn?
Of overweeg eens enkele van de andere myriaden variaties van het basale thema van de epische worsteling. Kijk eens hoe vaak mensen opgezogen zijn door te denken dat ze mee moeten doen aan gewelddadige acties om een of andere vorm van kwaad te overwinnen voordat een epische ramp zal plaatsvinden. Welke grotere urgentie kan er zijn dan te denken dat de toekomst van het hele universum, of van Gods plan voor dat universum, afhangt van de handelingen van een kleine groep mensen op Aarde? Zelfs denken dat de opwarming van de aarde alle leven zal uitwissen is een versie van de epische worsteling.
Kun je begrijpen hoe dit maakt dat het ego van dergelijke mensen hen een ultiem gevoel van belangrijkheid geeft – iets waar het ego naar smacht als onderdeel van zijn zoektocht naar zekerheid. Want zeker, degenen die reageren op de noodzaak om het universum te redden zullen een of ander ultieme beloning ontvangen wanneer het kwade eindelijk overwonnen is.
Nogmaals, dit gevoel van urgentie kan het effect hebben mensen uit hun onverschilligheid te halen en hen ernaar laten streven om uit te blinken. Maar toch, zelfs al kan het een positief effect hebben om mensen zover te krijgen dat ze zich bezig gaan houden met persoonlijke groei, het is enkel bedoeld om een fase te zijn op het pad. Het is de bedoeling dat je uit dit gevoel van urgentie groeit, zodat je op een natuurlijke manier met je groei doorgaat, maar nu met een gevoel van innerlijke vrede.
Het is wel duidelijk, dat wij van de geascendeerde meesters weten dat zolang mensen gericht zijn op het genieten van materiële geneugten of het op een andere manier onverschillig laat om boven het massabewustzijn uit te stijgen, geestelijk niet kunnen groeien. Daardoor zullen we echt het gevoel van urgentie gebruiken om mensen te laten beginnen met het geestelijke pad. Toch als mensen zich eenmaal gericht hebben op het pad, hebben we geen wens om ze in dat gevoel van urgentie te laten doorgaan, in de veronderstelling dat de wereld in de nabije toekomst vergaat.
Het ligt voor de hand dat er cycli zijn in de reis van de planeet en daardoor zijn er inderdaad tijden dat er een buitengewone inspanning nodig is. Toch zouden we, zelfs in die perioden, er veel meer de voorkeur aan geven dat onze studenten zich richten op de dieper gaande realiteit dat de wereld niet zal vergaan, maar door zal gaan een platform te vormen voor de groei van van zichzelf gewaarzijnde wezens. Daardoor zou, hoe verder je gaat op het pad naar Christusschap, het gevoel van urgentie moeten verminderen en ruimte maken voor een diep gevoel van innerlijke vrede, dat alle begrip te boven gaat, omdat het boven deze wereld staat. Het is de vrede van weten wie je bent – een onsterfelijk geestelijk wezen dat enkel tijdelijk deelneemt aan het toneelstuk dat heet ‘Het Leven op Aarde’. Dit zorgt er NIET voor dat je onverschillig wordt; het zorgt ervoor dat je vanuit vrede handelt in plaats vanuit vrees.
De machine van ultieme rechtvaardiging
Het gevaarlijkste gevolg van de epische worsteling is dat het dient als de perfecte ‘machine’ om het ego alles te laten rechtvaardigen om te doen wat het wil doen – namelijk zichzelf verhogen door anderen te vernederen. Dit begrijpen zou niet veel nadenken moeten vereisen. Kijk maar eens naar hoe het gevoel van een epische worsteling het gerechtvaardigd maakt om vrijwel alles te doen om ‘het universum van vernietiging te redden’. Wanneer je daaraan het gevoel van urgentie toevoegt, zul je zien hoe mensen ertoe gebracht kunnen worden dingen te doen, waarvan ze weten dat die fout zijn, terwijl ze er absoluut van overtuigd zijn dat ze nodig zijn voor een groter goed.
Wat ik hier aangeef is dat het gevaarlijkste gevolg van de epische worsteling is dat het leidt tot het bewustzijn dat de ‘doelen de middelen kunnen rechtvaardigen’. Dit is juist het bewustzijn dat verantwoordelijk is voor de uitgebreide meerderheid aan wreedheden die in de bekende geschiedenis gezien wordt en nog verder terug. Want wanneer er geloofd wordt dat het ‘doel’ ernstig genoeg is, volgt daaruit dat welke middelen ook, waarvan geloofd wordt dat ze noodzakelijk zijn om dat doel te bereiken, automatisch gerechtvaardigd zijn. Wat betekent dat normale morele of ethische bezwaren gewoonweg niet van toepassing zijn. Wat gebeurt er eigenlijk in dit proces?
Je ziet, dat de meeste mensen verblind zijn door het dualiteitbewustzijn, de meeste zijn zo verblind, dat ze elk gevoel van een groter recht verloren hebben. Het bewuste zelf kan nooit helemaal haar oorsprong vergeten en kan dus niet een aangeboren gevoel van goed en fout verliezen. Dus de enige manier dat je ego je iets kan laten doen, is door iets te doen waar je bewuste zelf van weet dat het fout is om een manier te vinden om je innerlijke gevoel van realiteit te neutraliseren.
Het belangrijkste middel om dit te doen is, natuurlijk, de epische worsteling. Zoals uitgelegd is door Maitreya, is er een machtselite van wezens die proberen de planeet Aarde en haar bewoners te beheren. Deze wezens hebben – vanwege hun eigen keuzes – zich afgesneden van hun in staat zijn om licht rechtstreeks van het geestelijke rijk te ontvangen. Daardoor hangt hun voortbestaan af van licht stelen van wezens die die verbinding nog niet kwijt zijn. En dit kan gedaan worden door mensen zover te krijgen, dat ze de pure geestelijke energie die ze van boven ontvangen, verkeerd gebruiken. Wat nogmaals het beste kan worden bereikt door mensen in de val te laten lopen door hen bezig te houden met egoïstische activiteiten.
Om dit te bereiken hebben deze krachten van antichrist – wat ik noemde de ‘prins van deze wereld’ – uitgebreide plannen gecreëerd die bouwen op de epische worsteling. Bijvoorbeeld, kijk eens naar de geschiedenis en zie hoeveel plannen er zijn gebruikt om het meest basale gevoel van goed en fout met voeten te treden, namelijk het innerlijke weten dat het fout is om een ander menselijk wezen te doden.
Dit is waarlijk de meest basale van elke morele noodzaak, want je bewuste zelf weet dat het geen recht heeft het leven van een ander menselijk wezen te nemen. Ik besef dat de meeste mensen dit onmiddellijk recht zullen willen trekken door te wijzen op zelfverdediging. Maar kun je beginnen te zien dat het zelf dat verdedigd wordt door een ander menselijk wezen te doden het gescheiden zelf is en de handeling om zich te verdedigen enkel het gevoel van scheiding versterkt?
Om dat dit een cruciaal punt is, zullen we dit nader bekijken.
Het gebod ‘Gij zult niet doden’ begrijpen
Wanneer je naar de geschiedenis kijkt, is het duidelijk dat leden van de drie monotheïstische religies, Jodendom, Christendom en Islam, zich bezig hebben gehouden met conflicten waarin miljoenen mensen gedood zijn. Toch waren de mensen die dit doden uitvoerden zeer religieuze mensen, die het Oude Testament eerden. Het centrum daarvan zijn de Tien Geboden, waarvan één zegt: “Gij zult niet doden”.
Zoals ik zei, is dit gebod slechts een uiterlijke herinnering aan het aangeboren gevoel dat het fout is om een ander menselijk wezen te doden. Dus hoe kunnen de leden van deze religies dan zover gebracht worden dat ze zowel het innerlijke gebod in hun eigen wezen en het uiterlijke gebod van hun religie opzij zetten?
Nu, als je naar de tekst van de Tien Geboden kijkt, zul je zien dat hij onvoorwaardelijk is. De geboden specificeren GEEN ENKELE voorwaarde waaronder het aanvaardbaar wordt om te doden. Ik weet dat je snel andere passages in het Oude Testament kunt aanwijzen, waarin God verondersteld wordt de Israëlieten te bevelen andere mensen te doden, maar kun je zien dat er een contrast is tussen de onvoorwaardelijke aard van de Tien Geboden en de rest van het Oude Testament? Dus wat is hier aan de hand?
Het hele verhaal van de Israëlieten die gevangen waren door Farao is eigenlijk een metafoor voor de slavernij van de spirituele mensen op Aarde door de elite van wezens die gevangen zitten in het bewustzijn van de antichrist. ‘Egypte’ is een symbool voor het dualiteitbewustzijn, tegenover ‘Israel’ – Is real – dat de staat van eenzijn symboliseert met je bron.
De ontsnapping uit Egypte staat symbool voor een cyclus in de geschiedenis van de Aarde, toen grotere aantallen mensen begonnen hun opperheren vragen te stellen. Daardoor werd aan ons van de Geascendeerde Schare toegestaan om verscheidene leraren te sturen om het Christus bewustzijn te vertegenwoordigen en mensen uit de dualiteit van ‘Egypte’ en naar het beloofde land van eenzijn te leiden.
Mozes die de berg beklimt, stelt voor dat een leider een nieuw verbond gaat halen dat de mensen naar hun pas gevonden vrijheid kan leiden. Maar de terugtrekking van de leraar was toch ook een test om te zien of mensen hoger zouden gaan om hun eigen innerlijke onderscheidingsvermogen te gebruiken of gewoon een andere opperheer zouden zoeken om hen te vertellen wat ze moeten doen. Zie je dat mensen niet vrij kunnen zijn van hun tiran, totdat ze bereid zijn om verantwoording voor zichzelf te nemen? Mozes kreeg oorspronkelijk een hoger verbond, maar toen hij terugkeerde en zag dat in zijn afwezigheid de mensen weer helemaal teruggezakt waren in hun dualiteitbewustzijn in plaats van de gelegenheid aan te grijpen, gooide hij het in boosheid kapot (wat een fout was van zijn kant, omdat het hem zijn ascensie in dat leven kostte).
Daardoor moest hij terug en een verbond halen dat paste bij het lagere bewustzijn van een bepaalde groep mensen, wat inhield dat het oorspronkelijke verbond een tijd vastgehouden werd. Daarom zijn de Tien Geboden zulke directe verklaringen van ‘doe dit’ en ‘doe dat niet’ in plaats van een hogere lering.
Even terzijde, het oorspronkelijke verbond werd vervolgens door mij gegeven tijdens mijn incarnatie als Jezus. Je zult de zaden van non-dualiteit zien tussen de regels van mij lering, zoals ik deze hele website al uitleg. Je zult zien dat ik ook de test moest doen om NIET met boosheid te reageren, ongeacht hoe de mensen reageerden om mijn verkondigingen. Daardoor moest ik de ultieme test doorstaan door hen mij te laten vernederen en doden zonder op hun woede te reageren. Door dat te doen, Door dat te doen, verstevigde ik het nieuwe verbond en maakte het tot een permanent onderdeel van het collectieve bewustzijn. Wat betekent dat sindsdien mensen een grotere kans hebben gehad om het Christusbewustzijn te belichamen op Aarde – een kans die – in de praktijk, niet in theorie – daarvoor buiten bereik was.
Mijn punt is hier dat het nieuwe verbond – het Christus verbond – er één is van de mensen die hun aangeboren bekwaamheid – de sleutel tot kennis – gebruiken om onderscheid te maken tussen wat Gods werkelijkheid is en wat een onwerkelijkheid is, gecreëerd door het dualiteitbewustzijn. Het belangrijkste gevolg hiervan is dat mensen hun onderscheidingsvermogen gebruiken om de vele subtiele vermommingen van de epische worsteling te doorzien en het bewustzijn dat de doelen de middelen kunnen heiligen.
Waarvan de conclusie, natuurlijk, is dat de doelen NOOIT de middelen kunnen heiligen. Dit kan ENKEL begrepen worden wanneer je de realiteit kent van welk soort ‘doel’ God zoekt. Zoals ik heb uitgelegd, is het doel van God om ALLE leven te verhogen. Dit kan NIET bereikt worden door middelen te gebruiken die één deel van het leven vernederen – of doden – terwijl het andere wordt verhoogd. Daardoor wordt doden NOOIT gerechtvaardigd in de grotere zaak om het AL te verhogen. Wat precies de reden is dat ik tegen mensen zei het kwaad GEEN weerstand te bieden, maar de andere wang toe te keren. De andere wang toekeren is de ENIGE manier om te vermijden in de dualistische worsteling getrokken te worden.
Zie je mijn punt? Het ego en de valse leraren van antichrist zijn gekomen met myriaden plannen om het innerlijke gevoel van realiteit van je bewuste zelf te vernietigen. Ze proberen je jouw innerlijke kennis te laten negeren, opzij te zetten of weg te analyseren, zodat jij ten prooi valt aan het geloof dat het in dit bepaalde geval gerechtvaardigd is om te doen waarvan jij weet dat het fout is.
Begin je mijn punt te begrijpen? Iets in deze wereld je innerlijke gevoel van realiteit te laten vernietigen is NOOIT gerechtvaardigd en zal nooit bijdragen aan Gods zaak om het Al te verhogen. Daardoor MOET voor de echte studenten van Christus dit hele bewustzijn ontmaskerd worden en achtergelaten. Wat betekent dat je moet beginnen naar deze balk in je eigen oog te zoeken.
De epische worsteling in je persoonlijke leven?
Het ligt voor de hand dat de epische strijd een aantal zeer ernstige gevolgen heeft op wereldschaal, het meest opvallend om te dienen als de ‘perfecte’ rechtvaardiging tot oorlog, genocide, discriminatie, raciale spanningen enzovoort. Toch is mijn zorg om je in dit verband te tonen dat de epische worsteling een zeer ernstig effect heeft op het individuele niveau, een effect kan je persoonlijke groei naar Christusschap kan beëindigen. Wat is dat effect? Kijk eens naar deze verklaring van mij:
3 Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt?
4 Hoe kun je tegen hen zeggen: “Laat mij de splinter uit je oog verwijderen,” zolang je nog een balk in je eigen oog hebt?
5 Huichelaar, verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien om de splinter uit het oog van je broeder of zuster te verwijderen. (Matteüs, hoofdstuk 7)
Het ego wil, natuurlijk, nergens verantwoording voor nemen (nog een egospelletje waar we naar zullen kijken), dus wil het met de vinger naar iemand anders wijzen. En de epische worsteling geeft de perfecte rechtvaardiging om andere mensen in zwarte schapen te veranderen en te zeggen dat zij degenen zijn die alle problemen op deze planeet creëren of in jouw persoonlijke leven. JIJ hoeft niet te veranderen, want ZIJ zijn degenen met het probleem. En zolang je hierin gelooft – en in beslag genomen wordt door de strijd met andere mensen – kan je ego zich veilig voelen. Want hoe kun jij mogelijk je eigen ego ontmaskeren, zolang jij altijd buiten jezelf kijkt? Kun je dit egospelletje aan het werk zien op de manier waarop jij met andere mensen omgaat of andere mensen bekijkt, van je echtgenoot en familie tot andere groepen mensen?
Het is droevig om dit te moeten zeggen, maar vele op andere manieren oprechte spirituele zoekers – waaronder velen die zich studenten van de geascendeerde meesters noemen – zitten nog steeds gevangen in een subtiele vorm van dit egospelletje. Ze denken dat ze spiritueel zijn en iets belangrijks doen om de wereld te redden, maar in werkelijkheid hebben ze hun eigen versie gebruikt van de epische worsteling als excuus om NIET het enige te doen dat echt de wereld kan redden, namelijk het Christus bewustzijn bereiken.
Je ziet, mijn geliefden, wat de wereld zal redden – door het collectieve bewustzijn van de mensheid te verhogen – is dat een kritieke massa mensen persoonlijk Christusschap bereikt. En om JOU dat te laten bereiken, moet je stoppen met buiten jezelf te kijken en bereid zijn om naar de elementen van dualiteit in je eigen bewustzijn te zoeken.
De vereffening is heel eenvoudig. Je mag in staat zijn om heel veel soorten gebreken in andere mensen te zien en het kunnen ook inderdaad deugdelijke gebreken zijn. Toch hebben de gebreken of deugden van andere mensen absoluut GEEN enkele invloed op jouw persoonlijke groei naar Christusschap. Zelfs al zou je elk gebrek in andere mensen kunnen doorhebben, het zou je NIET één stap dichter bij Christusschap brengen. Wat je dichter bij Christusschap ZAL brengen is dat je een element van dualiteit in je eigen geest ziet en dan beslist om er bovenuit te stijgen.
Begrijp je echt wat ik hier zeg? Je zult NIET groeien zolang je buiten jezelf kijkt en weigert om in de spiegel te kijken. En de epische worsteling is het perfecte omleidingsmechanisme van je ego om je altijd naar de gebreken van andere mensen te laten kijken en te laten verzuimen naar jezelf te kijken.
Voeg hierbij het gevoel van urgentie aan toe dat we hebben om de planeet te redden voor een bepaalde deadline en je hebt de ‘perfecte storm’ die mensen zo bezig houdt met activiteiten buiten hen, dat ze nooit aandacht over hebben om naar binnen te kijken. Toch, waar zei ik dat het koninkrijk van God gevonden kan worden? Dus waarom blijven dan zelfs studenten van de geascendeerde meesters geloven dat ze het overal elders kunnen vinden?
De ENIGE manier om de wereld te redden is alle mensen te helpen boven de illusie van scheiding uit te stijgen en de leugens van dualiteit. Dit kan NIET gedaan worden door andere mensen te verslaan, maar ENKEL als JIJ voorbij de dualiteit ziet en dan anderen helpt hetzelfde te doen. Eenzijn is de ENIGE manier om scheiding te eindigen en eenzijn MOET beginnen met dat JIJ eenzijn ziet met je eigen Hogere Wezen en dan eenzijn met alle leven. Er is GEEN andere manier.
Het is 18 jaar geleden dat deze boodschapper besefte dat hij de leringen van de geascendeerde meesters gebruikte – en het gevoel van urgentie om de wereld voor Saint Germain te redden – als excuus om NIET zijn eigen psychologische wonden te helen. Hij besefte toen dat dit zijn vooruitgang naar Christusschap – oneindig – aan het uitstellen was en besloot zijn koers in het leven te wijzigen. Hij maakte gebruik van beschikbare technieken voor psychologische genezing, waaronder therapie, en als gevolg daarvan boekte hij belangrijke vooruitgang.
Nu besefte hij dit zich niet vanzelf. Ik gaf hem in feite deze aanwijzingen van binnenuit. Denk toch niet dat hij bijzonder is, want ik heb JOU precies dezelfde aanwijzingen gegeven. Het verschil zit hem hierin dat je tot dusverre niet bereid bent geweest mijn aanmoedigen op te volgen. JIJ hebt geredeneerd dat omdat het zo’n kritieke tijd is, je geen tijd hebt om aan jezelf te werken, want je moet dit doen of die uiterlijke activiteit om de wereld te redden en dan pas kun jij je zorgen maken over het redden van jezelf.
Mijn geliefden, deze redenering kan maar uit één bron komen, namelijk je ego. Er zijn twee belangrijke dingen fout hieraan. Eén is dat de enige manier om de wereld te redden is door mensen te verhogen naar Christusschap, want enkel dit zal het collectieve bewustzijn verhogen. Het andere is dat ik niet verontrust ben over het redden van de wereld – ik ben alleen maar verontrust over het redden van individuen, want dat is nu juist de bedoeling voor het bestaan van deze wereld. Daardoor is het redden van de wereld voor jezelf, het paard achter de wagen spannen.
Als je eindelijk klaar bent de leugens van je ego te neutraliseren en naar de balk in mijn eigen oog te kijken, stel ik je beschikbare vormen van psychologische genezing voor en mijn nieuwe boek dat je een cursus in persoonlijk Christusschap geeft.
Nu moeten we nog een aspect van de epische worsteling in ogenschouw nemen, maar het is zo subtiel en met zoveel facetten dat ik het als apart egospel zal beschouwen, namelijk het spel van drama creëren door de strijd tussen twee tegengestelden.
Copyright
© 2008 by Kim Michaels |
