OP DEZE BLADZIJDE

Egospelletje No.5: Waarom heeft het ego altijd ‘gelijk’?

Een verhandeling door Jezus

Ik zal nu spreken over een egosspelletje dat een afstammeling is van het vorige spelletje van ultieme zekerheid. Niettemin houd ik me ermee bezig als een apart spel, omdat het zo subtiel is dat myriaden geestelijke zoekers – zowel religieuze als niet-religieuze mensen – al levens lang in dit spelletje vastzitten. Daardoor hebben ze onbezorgd het valse pad gevolgd – wat ik de brede weg noem die naar vernietiging leidt – in plaats van het ware pad naar geestelijke vrijheid te vinden.

Als je eerlijk naar de wereld kijkt, zul je merken dat veel mensen gevangen zitten in het spelletje van bewijzen dat een of ander denksysteem de enige juiste is en dat de andere fout zijn. Dit spelletje neemt vele vermommingen aan en het kan mensen echt levens lang bezig houden. Toch uiteindelijk, zal de echte jij moe worden van dit spelletje en zich beginnen af te vragen of er niets voorbij de denksystemen zit die je in deze wereld vindt, een of andere ultieme waarheid, ultieme realiteit.

Op dat punt, zie je de essentiële keuze onder ogen dat je op het pad van Christusschap KAN brengen. Die keuze is of je bereid bent om de waarheid te vinden of dat je gewoon een meer onnatuurlijke versie van het egospelletje wilt aanvaarden om het ultieme geloofssysteem te vestigen. De meeste mensen begrijpen, natuurlijk, de keus niet die ze zien. Daardoor is mijn doel voor deze verhandeling om de keus te verhelderen voor degenen die bereid zijn om de dieper gaande realiteit achter mijn verklaring te begrijpen:

22 Jullie weten niet wat je vereert, …
23 Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, hem aanbidt in geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die hem zo aanbidden,
24 want God is Geest, dus wie hem aanbidt, moet dat doen in geest en in waarheid. (Johannes, Hoofdstuk 4)

Hoe scheiding leidt tot het aanbidden van een idool
Laat ik je vragen om een eenvoudig denkexperiment uit te voeren. Als ik het woord ‘appels’ zeg, let dan eens op wat er in je geest gebeurt. Onmiddellijk komt er een mentaal beeld bij je op van wat appels voor jou betekenen. Stel je nu voor dat ik je vertel dat er een nieuwe vrucht ontdekt is op een afgelegen eiland. Ik kan het beschrijven, en gebaseerd op die beschrijving, zul je een mentaal beeld vormen. Het verschil is dat je een directe ervaring hebt gehad van appels en daardoor is jouw mentale beeld van appels tenminste enigszins gerelateerd aan de werkelijkheid (in aanmerking genomen dat je niet helemaal op de fysieke zintuigen kunt afgaan). Aan de andere kant, is je mentale beeld van de onbekende vrucht niet aan de werkelijkheid gerelateerd, omdat je het niet ervaren hebt.

Dit toont het fundamentele probleem van de waarneming van God door het ego. Het ego wordt geboren uit de scheiding met je bron en daardoor kan het ego nooit een rechtstreekse ervaring van God krijgen. Het ego zal gedurende zijn hele bestaan zijn concept van God baseren op een mentaal beeld dat het nooit met de werkelijkheid kan vergelijken. Daarom zal het ego altijd proberen zijn mentale beeld van God te verdedigen, wat betekent dat het het bewuste zelf ervan moet weerhouden om God werkelijk te ervaren. Het verschil is, natuurlijk, dat omdat het bewuste zelf een verlengstuk van het Wezen van de Schepper is, de Bewuste Jij in feite een ervaring van God kan hebben.

Mijn punt is dat God aanbidden in Geest en in waarheid betekent dat je gebruik maakt van de vaardigheid van je bewuste zelf om een rechtstreekse ervaring van Gods Wezen te krijgen. Mensen die niet bereid zijn om gebruik te maken van deze door God geschonken vaardigheid – de sleutel tot kennis – zullen idolen aanbidden en hun gehele benadering van religie wordt gebaseerd op een gesneden beeld van God. Dat is inderdaad de reden dat je zoveel godsdienstige mensen ziet die volhouden dat hun religie het enige ware geloofssysteem is. Natuurlijk, zie je ook mensen die hetzelfde doen met een politiek geloofssysteem of zelfs het geloofssysteem dat wetenschappelijk materialisme heet.

De oorsprong van dualiteit begrijpen
Laat we nu eens doorgaan en overwegen wat een eigenaardig feit lijkt te zijn, namelijk waarom zo veel mensen er absoluut van overtuigd zijn dat hun geloofssysteem het enige ware is, wanneer er in feite er zo veel strijdige geloofssystemen zijn dat ze niet allemaal waar kunnen zijn. Een feit, dat mensen zou moeten verwonderen is of ze misschien allemaal geen voeling hebben met de ultieme werkelijkheid.

Laat me een absolute verklaring afleggen. Welk geloofssysteem er ook ooit bestaan heeft of dat ooit zou kunnen bestaan op Aarde zal een onvolledige beschrijving geven van God. Waarom is dit zo? Omdat de Schepper boven zijn schepping staat, boven de totaliteit van het materiële universum. Daardoor, zou geen enkel geloofssysteem een accurate of complete beschrijving van God kunnen geven. Het is alsof je de zon probeert te beschrijven door enkel naar de maan te kijken.

Zie je het subtiele verschil? Omdat het ego gescheiden van God is, kan het geen rechtstreekse ervaring van Gods Wezen krijgen. Daardoor denkt het ego dat God gereduceerd kan worden tot een beschrijving, tot een mentaal beeld – dat vervolgens onvermijdelijk een gesneden beeld wordt. Je bewuste zelf kan wel een directe ervaring van Gods Wezen krijgen en wanneer je deze ervaring hebt, weet je dat God nooit door enig geloofssysteem beschreven zou kunnen worden. God kan enkel ervaren worden en zodra je de ervaring in woorden probeert uit te drukken, degradeer je het.

Dus voor het ego is God niet een echte, Levende Aanwezigheid. God is een concept, een mentaal beeld. Het bewuste zelf kan God als een Levend Wezen ervaren dat hier is, terwijl het ego God enkel kan zien als een ver begripswezen. Zoals ik zei in mijn analogie met appels en de onbekende vrucht, kan het ego nooit zijn mentale beeld van God met de werkelijkheid vergelijken, wat inhoudt dat het nooit het aanbidden van zijn idool kan overwinnen. Wat betekent, dat het aan je bewuste zelf ligt om zich los kan maken uit de gesneden beelden van God van je ego. En om dat te doen, moet je begrijpen hoe het ego zijn onverzadigbare verlangen naar zekerheid uitdrukt door een onfeilbaar geloofssysteem te creëren.

Om dit te begrijpen moet ik je een concept geven dat misschien moeilijk te bevatten kan zijn voor jou – als je nog niet een directe ervaring van Gods wezen hebt gehad. Maar toch is het waardevol voor jou om dit concept in je geest te hebben. Zie je, het is in feite niet helemaal juist te zeggen dat je bewuste zelf een ervaring van Gods Wezen kan hebben. De reden is dat door het woord ‘ervaring’ te gebruiken het mensen vaak laat denken aan ervaringen die ze in hun normale staat van gewaarzijn hebben. Bijvoorbeeld, je kunt naar het strand gaan en een prachtige zonsondergang zien, maar je bent je gewaar dat je een gescheiden observator bent die het schouwspel van een afstand bekijkt.

Dit ‘van afstand observeren’ is precies hoe het ego denkt over God en denkt over het concept van God ervaren – en al het andere trouwens ook. Het denkt dat je een ervaring hebt van God als het verre wezen in de lucht. Maar in werkelijkheid zul je God nooit ervaren zo lang je hem buiten je zoekt, wat de reden is dat ik mensen vertelde, dat het koninkrijk van God in je is.

Om Gods Wezen te ervaren, moet je bereid zijn op te houden met jezelf als een gescheiden wezen te zien – tenminste voor een ogenblik – en in plaats daarvan uit komen bij je eenzijn met God te ervaren. Je kunt God enkel ervaren door wat enkele van mijn volgelingen ‘gnosis’ noemden, wat een eenzijn tussen de kenner en het gekende betekent. Met ander woorden, de normale scheiding tussen het object en de observator wordt opzij gezet en de observator wordt één met het object dat geobserveerd wordt. Even terzijde, dit is mogelijk, omdat alles bewustzijn heeft en daardoor kan je bewuste zelf eenzijn met het bewustzijn van welk object ook ervaren, zelfs een rots.

Nu, opnieuw, het ego kan NOOIT Gnosis ervaren, want als het dat zou doen, zou het ogenblikkelijk ophouden te bestaan. Dus hier komt het subtiele punt dat je moet besgrijpen. Gnosis is eenzijn, en in eenzijn is er geen plaats voor scheiding, wat inhoudt dat er geen ruimte is voor tegengestelde gezichtspunten. Toch, omdat het ego uit scheiding geboren werd, heeft zijn kijk op de wereld wel ruimte voor tegengestelde polariteiten. In feite kan het ego nooit ontsnappen aan de manier van denken die tenminste twee polariteiten insluit. Waarom is dat zo?

Ik heb gezegd dat in Gods werkelijkheid er enkel eenzijn is. Dus hoe kun jij je dan scheiden van eenzijn? Je kunt dit ENKEL doen door een afstand te creëren, dat ENKEL gedaan wordt wanneer er twee tegengestelde polariteiten zijn die gezien worden als volledig los van elkaar – want in eenzijn is er geen plaats voor afstand. Enkel wanneer er afstand is, is er ruimte voor de illusie dat je gescheiden bent van eenzijn en een bestaan kunt hebben buiten eenzijn, zelfs dat je in staat bent om iets voor God te verbergen, zoals Adam en Eva verondersteld werden zich te verbergen voor God in de Tuin.

Waarom zijn mensen er zo zeker van dat ze gelijk hebben?
Dus hoe maakt dit het ego mogelijk te geloven dat het altijd gelijk heeft? Wanneer je twee tegengestelde polariteiten creëert, heb je een dualistisch systeem gecreëerd, een dualistische kijk op de wereld. Het ego zal vervolgens een waardeoordeel aan het systeem opleggen, waarbij één polariteit als goed, juist of waar wordt bestempeld en de andere als slecht, onjuist of fout. Daardoor heb je altijd gelijk als je tot de goede polariteit behoort, vergeleken met de mensen in de tegenovergestelde polariteit – maar NIET in vergelijking met Gods onverdeelde realiteit.

Natuurlijk is de realiteit dat de mensen aan beide kanten ongelijk hebben, omdat ze allen gescheiden zijn van de realiteit van God, die eenzijn is. Niettemin kan het ego dit nooit zien, en zolang het bewuste zelf van mensen niet door de dualistische logica heen kunnen kijken, kunnen ze geen van beide zien. En daardoor zitten ze vast in het spelen van het egospelletje om proberen te bewijzen dat hun kant gelijk heeft –voortdurend uitgedaagd door degenen in de andere polariteit die – hoewel ze klaarblijkelijk ongelijk hebben – nog steeds blijven volhouden dat ze gelijk hebben.

Ik wil nu dat je nadenkt over het mechanisme dat mensen er zo overtuigd van laat zijn dat ze gelijk hebben. Opnieuw is dit een punt dat zoveel zoekers niet lukt te begrijpen. Het essentiële besef hier is, dat wanneer je eenzijn ervaart, je NIET een mentaal beeld hebt van Gods werkelijkheid. Je ervaart eenzijn, en daardoor ervaar je duidelijk dat alles binnen de Sfeer van Eenzijn echt is, terwijl alles buiten die sfeer onecht is. Natuurlijk, ervaar je ook dat enkel eenzijn bestaat, wat inhoudt dat wat zich buiten eenzijn bevindt enkel een tijdelijk bestaan heeft in de geest van wezens die gevangen zitten in dualiteit.

Mijn punt is dat wanneer jij eenzijn ervaart – het Christus bewustzijn – je geen mentaal beeld hebt en geen waardeoordeel. Je maakt enkel onderscheid tussen datgene wat echt is en wat onecht is, NIET wat goed of slecht is. Als jij je afscheidt van dit eenzijn, wordt je geblinddoekt door de sluier van dualiteit, die eenzijn verbergt. In plaats daarvan, wordt alles wat je ziet gebaseerd op een dualistisch standpunt, waarin twee polariteiten zijn. (Terzijde, iemand met Christus bewustzijn creëert nog steeds mentale beelden van wat hij of zij wil mede-creëren. Toch verwart een dergelijk iemand mentale beelden niet met de realiteit.)

Nu moet je begrijpen dat het ego geboren werd uit deze afscheiding en daardoor is het gewoonweg niet in staat om eraan voorbij te zien of er zelfs vraagtekens bij te zetten. De verklaringen die ik zojuist heb afgelegd over eenzijn, kan het ego niet bevatten, dat zal worstelen om ze in zijn dualistische kijk op de wereld in te passen. Evenzo, wanneer je bewuste zelf zijn oorsprong vergeten is, denkt het er ook niet aan om verder te kijken of vraagtekens te zetten bij de dualistische kijk op de wereld – hoewel het wel in staat is om dit te doen. Daardoor betwijfelen mensen die verblind zijn door het dualisme de basale kijk op de wereld niet, of alles bepaald kan worden door het op twee tegenovergestelde polariteiten, zoals goed en slecht te baseren. Met ander woorden, ze accepteren kritiekloos de dualistische kijk op de wereld, wat betekent dat ze onwetend het basisconcept van deze kijk op de wereld accepteren, namelijk dat er een verdeling is tussen gelijk en ongelijk, echt en vals, goed en slecht EN dat deze verdeling bepaald wordt door het dualistische systeem zelf.

Zie je de geraffineerdheid hier? De Christus ziet alles in termen van wat is echt en onecht gebaseerd op een directe ervaring van eenzijn. De geest van antichrist ziet alles in termen van goed en fout – het verschil zit hem hierin dat omdat het geen ervaring heeft met eenzijn, wordt zijn definitie gebaseerd op een mentaal beeld. Met andere woorden, in de dualistische geest, wordt het gelijk bepaald in RELATIE tot – wordt bepaald door het tegenovergestelde van – het ongelijk – toch worden zowel gelijk als ongelijk bepaald door de dualistische geest en hebben geen verband met de werkelijkheid van eenzijn. Het zijn beide gesneden beelden.

Zie je het gevolg hiervan? In de Christus geest wordt de realiteit NIET bepaald in relatie tot of in tegenstelling tot onwerkelijkheid. Eenzijn IS gewoon, en het heeft geen tegenstelling, noch heeft het een tegenstelling nodig. Nogmaals, in eenzijn kunnen geen tegenstellingen zijn. Toch moet het, vanwege de vrije wil, mogelijk zijn om buiten het eenzijn te stappen, en dit kan enkel gedaan worden door in de dualiteit te stappen.

Daardoor zie je, wanneer je achter de sluier van dualiteit stapt, plotseling alles alsof het op een relatieve weegschaal ligt, met een tegenovergestelde polariteit op elk eind. Wat betekent dit precies? Het betekent dat ELK dualistisch denksysteem gebaseerd wordt op een mentaal beeld van de wereld NIET op de realiteit zelf. En dit mentale beeld wordt gecreëerd door twee tegenstellingen te definiëren, zoals God en de duivel.

Nu komt het subtiele punt. Wanneer een dualistisch denksysteem wordt gedefinieerd, wordt het UIT NOODZAAK, gebaseerd op een veronderstelling, die vaak een ‘axioma’ in de logica genoemd wordt. Begrijp je waarom dit zo is? Het is omdat dualiteit niet eenzijn kan ervaren, en daardoor MOET het een veronderstelling maken van wat echt en onecht is. Enkel de veronderstelling MOET uit noodzaak beperkt worden, OMDAT het gescheiden is van de realiteit, van eenzijn! De veronderstelling wordt gebaseerd op een mentaal beeld, dat losgekoppeld is van de realiteit en nooit met de werkelijkheid vergeleken kan worden – door het ego.

Een axioma is een verklaring of uitgangspunt waarvan men denkt dat het vanzelfsprekend is of algemeen waar en hoeft daardoor niet bewezen te worden of vraagtekens bij gezet. Daardoor zetten mensen, als ze eenmaal een dualistisch denksysteem hebben geaccepteerd, zelden vraagtekens bij de basale veronderstelling waarop het gebaseerd wordt. Ze accepteren het als algemeen waar en dat is de reden dat ze er zo absoluut van overtuigd zijn, dat hun denksysteem de enige juiste is en het hoogste gezag heeft.

Zie je het mechanisme? Iemand definieert een axioma dat een absolute waarheid is en bouwt dan een denksysteem op die ‘waarheid’, wat inhoudt dat het denksysteem uit noodzaak waar moet zijn. Zolang je geen vragen stelt over het basale axioma, zul je er absoluut van overtuigd zijn, dat je systeem superieur is aan welk andere ook – en je hebt dan het volmaakte excuus om tegenstrijdige gezichtspunten te negeren. Je zou je zelfs gerechtvaardigd kunnen voelen om dergelijke ideeën proberen te vernietigen of de mensen die ze promoten. Het excuus is, natuurlijk, dat omdat jouw denksysteem gebaseerd wordt op een onfeilbare waarheid, welk andere gezichtspunten ook – per definitie – wel fout moet zijn.

Voorbeelden van onfeilbare denksystemen
Laten we een paar voorbeelden bekijken. Het fundamentalistische christendom wordt gebaseerd op een axioma dat zegt dat de Bijbel het onfeilbare woord van God is, wat betekent dat het het hoogst mogelijke gezag heeft en daardoor alles wat in strijd is met of aan de Bijbel voorbij gaat, fout moet zijn. Nog een axioma is dat de Bijbel letterlijk ‘geïnterpreteerd’ moet worden (natuurlijk zijn de woorden ‘letterlijk’ en ‘geïnterpreteerd’ tegenstrijdig), wat betekent dat een fundamentalistische kerk zal claimen dat haar bepaalde interpretatie van de Bijbel de enige ware is. Alle tegenstrijdige interpretaties moeten daarom van de duivel afkomen, wat betekent dat fundamentalisten het volmaakte excuus hebben om ze te negeren. Natuurlijk lukt het hen niet te zien dat ze precies dezelfde logica gebruiken die de Schriftgeleerden en de Farizeeërs tegen mij gebruikt hebben, toen ik daar levend voor hen stond.

Nog een voorbeeld is de materialistische filosofie, die als axioma heeft dat de wetenschap – bijvoorbeeld de evolutietheorie – bewezen heeft dat er niets boven het materialistische universum is, daardoor is er geen God. Nogmaals, dergelijke mensen hebben het volmaakte excuus om enig tegenstrijdig bewijs te negeren – zelfs als het door de wetenschap zelf aangedragen wordt – omdat het alleen maar bijgeloof is of de subjectiviteit van de geest.

Natuurlijk, heb je ook politieke denksystemen, zoals het Marxistische geloof dat de stuwende kracht in de maatschappij de worsteling tussen de heersende klasse en de arbeiders is. Daarom, nogmaals, welk tegenstrijdig systeem ook moet fout zijn, wat vervolgens leidt tot de strijd tussen het kapitalisme en het communisme. Natuurlijk, het kapitalisme is ook een dualistisch denksysteem gebaseerd op het axioma dat het kapitalisme de vrije markt vertegenwoordigt, als tegenovergesteld aan het communistische systeem met staatseigenaarschap en beheer. Uiteraard is het kapitalisme gewoon een ander elitair systeem (net als het communisme) en heeft daardoor niets van wat dan ook van doen met vrijheid.

Mijn punt over de gehele linie is dat al die systemen ervoor zorgen dat mensen het onderliggende axioma accepteren als iets dat nooit betwijfeld moet worden. Wat inhoudt dat de systemen gesloten kaders vormen en als mensen eenmaal het onderliggende axioma accepteren, kunnen ze oneindig lang gevangen blijven – tenzij ze het onbetwijfelbare durven te betwijfelen.

Natuurlijk heeft elk denksysteem de volmaakte manier om te voorkomen dat mensen vragen stellen over de axioma’s ervan. Die manier is door mensen in de dualistische worsteling te houden tegen de vijanden van het systeem, wat de geest van de mensen zo in beslag kan nemen, dat ze er in feite nooit aan toe komen de onderliggende veronderstelling van hun eigen systeem of van de dualiteit zelf te betwijfelen. Deze epische strijd zal het onderwerp zijn van het volgende egospelletje.

Zie je echt, dat ELK denksysteem op deze wereld gebaseerd wordt op een axioma, een veronderstelling, een mentaal beeld? Een dergelijk systeem kan je nog wel helpen vorderingen te maken bij het uitbreiden van je bewustzijn, zoals zo vele denksystemen kunnen doen. Toch stelt elk dergelijk systeem beperkingen aan hoe ver je kunt gaan in je zoektocht naar ultieme waarheid – want om binnen het systeem te blijven, kun je niet haar axioma’s betwijfelen. Je zult niet boven die limieten uitgaan, totdat je bereid bent de basale veronderstellingen van het systeem te betwijfelen, waarop het systeem gebouwd wordt. Dit is het verschil tussen een religieus iemand – die nooit vragen stelt over de basale leerstukken van zijn of haar religie – en een mysticus die geen beperkingen voor de geest aanvaardt.

Het ‘voordeel’ van een dualistisch systeem
Dus waarom accepteren mensen deze dualistische denksystemen? Ze doen dat, omdat de systemen enkele zeer duidelijke voordelen bieden – dat wil zeggen, voordelen voor mensen die in de dualiteit gevangen zitten. In het laatste egospelletje, sprak ik over de behoefte van het ego aan zekerheid en het zou wel duidelijk moeten zijn, dat deze behoefte slim ingevuld wordt door een dualistisch denksysteem. Het systeem belooft dat haar leden superieur zijn aan alle andere mensen en daardoor kunnen de ego’s van haar leden zich veilig voelen. Bijvoorbeeld, een fundamentalistisch christelijk systeem belooft dat haar leden de enigen zijn die naar de hemel zullen gaan, terwijl alle anderen in de hel zullen branden – in alle eeuwigheid.

Maar zelfs behalve dat, is er nog een ander subtieler voordeel. Wanneer je een absoluut denksysteem accepteert, kan er niet langer bewezen worden, dat je ongelijk had – en het ego heeft nergens meer een hekel aan dan dat het ongelijk krijgt. Je kunt je zeker voelen in de wetenschap dat, ongeacht de argumenten waar anderen mee komen, je uiteindelijk gelijk zult krijgen. En daardoor kun je gemakkelijk alles terzijde vegen of negeren wat in strijd is met je overtuigingen.

Dit betekent in de grond, dat je kunt vermijden naar de balk in je eigen oog te kijken, want omdat je al gelijk hebt of superieur bent, kunnen het enkel de andere mensen zijn die een probleem hebben – jij niet. Kijk eens hoeveel fundamentalistische christenen het gevoel hebben dat ze mijn ware volgelingen zijn en het gevoel hebben dat ze gemakkelijk de balk in hun eigen oog kunnen negeren – en in plaats daarvan zich richten op de splinters in de ogen van alle andere mensen.

Natuurlijk is er zelfs nog een subtieler voordeel. Als je eenmaal een onfeilbaar geloofssysteem aanvaard hebt, kun je in beginsel ophouden na te denken over moeilijker levensvragen. Dit maakt dat het ego zich zeker voelt en op zijn gemak, omdat oppervlakkig gezien het nooit bewezen kan worden dat het ongelijk heeft door iets buiten zichzelf. Toch is het echte ‘voordeel’ dat het ego kan voelen dat het jou onder de duim heeft. Want zolang jij niet denkt, is er geen risico dat je vraagtekens zet bij de realiteit van je ego. En daardoor, zit je echt gevangen – groei is een volkomen halt toegeroepen.

Jouw keuze
Dus wat is in beginsel de keuze die je moet maken door het lezen van deze verhandeling? Je moet beslissen of je gelijk met God wilt hebben of dat je ‘gelijk’ in een dualistische wereld wilt hebben. Wil je Gods ultieme realiteit ervaren of wil je in de dualistische wereld blijven, waar je altijd gelijk kunt krijgen in tegenstelling tot iets dat ongelijk heeft?

Als je gelijk met God wilt hebben – wat uiteindelijk in eenzijn zijn, betekent – hoe begin je dan? Je moet beginnen met eerlijk naar je geloofssysteem te kijken, je kijk op de wereld. Je moet de axioma’s overwegen – de onderliggende veronderstellingen – waarop je kijk op de wereld wordt gebaseerd. En dan moet je systematisch – niet allemaal tegelijk, maar één voor één, je axioma’s onderzoeken.

Kun je begrijpen dat dit je ego zich hier erg ongemakkelijk onder zal voelen, omdat het zal voelen als de ultieme bedreiging van zijn controle over jou en zijn echte overleving? Daardoor moet je niet verrast zijn, als je ego alles zal doen om te voorkomen dat jij begint of het proces afmaakt. Wat is zijn voornaamste wapen? Dat is het argument dat er iets in je kijk op de wereld MOET zijn dat waar is – er moet iets zijn dat je kunt vertrouwen, iets waarop jij je kunt verlaten.

Kun je het argument begrijpen? Het kan oneindig vele vormen aannemen, maar hier is er één: “Kom op, hoe kan deze ‘Jezus’ zeggen dat alles wat je gelooft, fout is? Je bent al decennia lang een student van de geascendeerde meesters. Je hebt al die leringen bestudeert die rechtstreeks door de geascendeerde meesters werden gegeven en die leringen kunnen zeker niet allemaal fout zijn. Kim is gewoon gek geworden en praat niet langer meer met de echte Jezus, want de echte Jezus zou nooit zoiets zeggen!”

Maar zie je, mijn geliefde, dat je ego ELKE spirituele lering in een gesloten mentaal kader kan veranderen, in een absoluut geloofssysteem dat zijn zoektocht naar zekerheid ondersteunt. En ik kan je vertellen dat veel van de mensen die al het langst het geestelijke pad volgen, precies degenen zijn die het hun ego mogelijk hebben gemaakt om de geestelijke leringen te gebruiken om een gevoel van veiligheid op te bouwen – zonder te zien wat er gebeurde. Hoe weet je dat? Nu, als jij je enig ongemak voelt, bij het vragen stellen over je basale overtuigingen, kan dat ongemakkelijke gevoel ENKEL van je ego komen.

Nogmaals, ik zeg in feite niet dat je in alles wat je weet of gelooft ongelijk hebt. Ik zeg alleen dat als je echt vooruitgang wilt boeken op het ECHTE pad naar Christusschap, je bereid moet zijn om ELK aspect van je kijk op de wereld te betwijfelen. Want dat wat je niet bereid bent te betwijfelen, zal je onvermijdelijk tegenhouden om het uiteindelijke doel van het pad te bereiken.

En wat is dat doel? Het is het volledige eenzijn met Gods realiteit. En wat gebeurt er als jij in dat eenzijn bent? Je bent niet langer denksystemen nodig, want als je een rechtstreekse ervaring van eenzijn hebt, waarom zou je dan een mentaal beeld van iets nodig hebben?

Je kunt nog steeds een uiterlijke lering gebruiken als manier om met andere mensen te communiceren. Let erop dat ik niet zeg, dat spirituele leringen waardeloos zijn. Ze zijn – op hun best – middelen om een begrip te communiceren, dat mensen kan helpen bij hun vooruitgang naar een rechtstreekse ervaring van eenzijn. Toch is het probleem dat te veel geestelijke zoekers ten prooi vallen aan het egospelletje om een geestelijke lering te gebruiken om het gevoel van veiligheid van het ego op te bouwen, zijn gevoel van altijd gelijk hebben.

En daardoor wordt de geestelijke lering die was bedoeld om hen van dualiteit te bevrijden nu een uiterst efficiënt middel om hen in dualiteit gevangen te houden. Want er zijn geen mensen die steviger gevangen zitten in dualiteit dan degenen die een dualistisch systeem gebruiken om zichzelf ervan te overtuigen dat ze al gered zijn. Niemand zit meer gevangen dat hij die denkt dat hij vrij is. En ultieme vrijheid komt ENKEL door eenzijn.

Degenen die oren hebben, kunnen maar beter horen, want ik spreek vanuit dat eenzijn en ik probeer de kloof te overbruggen tussen gescheidenheid en eenzijn. Je bewuste zelf heeft oren om te horen – als jij ophoudt te luisteren naar de subtiele verleidingen van het ego en toegeeft dat zelfs als iedere persoon op Aarde denkt, dat jij gelijk hebt, je geen gelijk met God hebt, totdat je één bent met God. Want in eenzijn is er geen gelijk of ongelijk. Eenzijn is alles wat er IS.

Copyright © 2008 by Kim Michaels