Egospelletje No.1: Doe normaal!

NOOT: Deze lering werd op 2 november 2006 gegeven nadat de NIEUWE KOERS was ingesteld.

Jezus: Er zijn een aantal egospelletjes die heel specifiek zijn en ze zijn betrekkelijk gemakkelijk te ontmaskeren wanneer ze in specifieke situaties worden uitgespeeld. Er zijn andere egospelletjes die meer algemeen zijn en moeilijk onthuld kunnen worden omdat ze in veel verschillende situaties, zelfs in alle situaties van toepassing zijn. Deze algemene egospelletjes effenen vaak de weg voor de specifieke egospelletjes en zo kunnen ze je vermogen verzwakken de specifieke egospelletjes te doorzien en erboven uit te stijgen. Daarom zal ik beginnen met over een van de algemene egospelletjes te praten.

Om dit spel te begrijpen, laten we eens samenvatten wat ik in de voorgaande lezingen heb uitgelegd:

• Het ego wil je blind maken voor het bestaan van een hogere werkelijkheid die voorbij het dualistische denken van het ego ligt.
• Eenmaal verblind door deze illusie, wil het ego je daar permanent houden.
• Het ego wil dat jij gaat waar hij jou wil hebben, zonder dat jij beseft wat er gebeurt. Het wil je geleidelijk op de trap van leven naar beneden leiden, zo dat je het niet door hebt.
• Als je weigert verder naar beneden te gaan, wil het ego dat je op je huidige niveau stil blijft staan. Zelfs nadat je begint weer naar boven te lopen, probeert het ego je groei op elk niveau tegen te houden.
• Er is een resoluut besluit voor nodig om op te staan en opnieuw de trap van leven op te lopen. Het ego zal er alles aan doen om je te verhinderen zo’n LEVENSbeslissing te nemen.

Dus, wat is het voornaamste wapen van het ego om te proberen jou te verhinderen LEVENSbeslissingen te nemen en de volgende stap op de levenstrap te zetten? Het is dat het ego probeert je een norm te laten accepteren, een omschrijving van wat als normaal gedrag beschouwd wordt. Het ego zal dan in je bewuste geest projecteren dat zolang je binnen de grenzen blijft van wat hij als normaal omschreven heeft, er geen enkele reden voor jou bestaat om iets ongewoons te gaan doen, zoals het nemen van een LEVENSbeslissing en een duidelijk stap naar boven op de trap te zetten. Met andere woorden, het ego wil je laten geloven dat het naar beneden glijden op de trap of erop stil te staan, normaal gedrag is, terwijl een stap hoger op de trap zetten abnormaal en daarom onnodig, gevaarlijk, verboden of onmogelijk is. De boodschap van het ego is, ‘Wees geen dwarsligger – wees gewoon normaal zoals ieder ander!’

In deze poging heeft het ego een belangrijke bondgenoot, namelijk wat sommige psychologen het collectieve onbewuste noemen. We zouden het ook het massabewustzijn of het planetaire ego kunnen noemen. Wanneer je naar de maatschappij kijkt, zul je zien dat er veel mensen zijn die hun hele leven binnen de normen van hun bepaalde samenleving leven, door in alles blindelings de richtlijnen voor normaal gedrag te volgen, van godsdienst tot modetrends.

Door de hele geschiedenis heen zul je zien dat samenlevingen uiteenlopende straffen hebben opgelegd voor het buiten hun richtlijnen gaan. Dit kunnen radicale maatregelen zijn, zoals gedood, gedeporteerd of gevangen gezet worden, of in veewagens bijeen gedreven worden om naar een concentratiekamp gebracht te worden. Of het kunnen minder drastische maatregelen zijn – en dus moeilijker aan het licht te brengen – methoden die variëren van druk van de familie of maatschappij om mensen niet gewoon te leren dat er een andere manier is om naar het leven te kijken.

Als een samenleving een situatie geschapen heeft waarin de meeste mensen bang zijn om tegen de normen in te gaan of die in twijfel te trekken, is die samenleving star geworden. Er bestaat weinig kans voor interne verandering, reden waarom zulke samenlevingen vaak bergafwaarts gaan wat tot hun ondergang leidt, door interne factoren of door een vijand buiten die hen onderwerpt. Het Romeinse Rijk is een uitstekend voorbeeld, maar vele andere vervuilen de bladzijden van de geschiedenis.

Historisch gezien hadden heel weinig samenlevingen normen die het volgen van het spirituele pad acceptabel maakte. De meeste samenlevingen hebben mensen ontmoedigd om dit te doen, zelfs of misschien in het bijzonder religieuze samenlevingen. Dat is de reden waarom ik van alle kanten oppositie ondervond, onder druk werd gezet en werd aangevallen toen ik mijn Christusschap begon te laten zien. Daarom moeten alle spirituele zoekers verwachten dat ze de normen van hun samenlevingen moeten overtreden om het spirituele pad tot in zijn volste omvang te volgen. Met andere woorden, een spirituele zoeker kan beter het feit accepteren dat spirituele groei momenteel niet door enige Westerse samenleving als normaal wordt gezien. En als je eenmaal verwacht ongewoon te zijn – wat dat ook in je eigen omgeving mag betekenen – dan ben je niet zo vatbaar voor de subtiele pogingen van je ego om je binnen de normen, binnen de kudde te houden.

Naast je samenleving moet je je ook bewust zijn van de innerlijke druk die door het ego zelf op je wordt uitgeoefend. Je persoonlijke normen zijn duidelijk beïnvloed door de omgeving waarin je opgroeide, maar het kent ook zijn eigen, persoonlijke kenmerken die je ego gedurende vele levens geschapen heeft. Deze zijn bedoeld om je te laten volgen wat je ego als normaal omschreven heeft en daarom moeten spirituele zoekers bereid zijn hun normen te onderzoeken. Niemand is ooit succesvol geweest op het geestelijke pad, zonder zijn of haar persoonlijke normen te onderzoeken en in twijfel te trekken om ze dan, evenals de uiterlijke normen van de omgeving, te overstijgen. Met andere woorden, voor een spirituele zoeker zou ‘het buiten de norm gaan’ als normaal bedrag beschouwd moeten worden.

De wortel en de stok
Het denkbeeld van een norm impliceert een gemiddelde waarde, een soort middelmaat. Maar een gemiddelde bestaat alleen maar met betrekking tot twee uitersten, omdat een gemiddelde ergens tussen een hoog en een laag gevonden wordt. Dus het ego probeert zijn normen te bepalen door een hoog en een laag vast te stellen:

• De wortel is het hoogste wat je kunt bereiken, de stoutste droom, je ultieme gevoel van geluk – volgens je ego. Maar omdat het ego niet verder dan het dualiteitbewustzijn kan zien, zal het dit hoog omschrijven vanuit zijn eigen beperkte visie, of het zal de manier aangeven om deze uiteindelijke toestand op grond van zijn illusies te bereiken. Veel mensen hebben bijvoorbeeld een min of meer juiste visie voor wat betreft hun gedachte dat het ultieme doel van het leven een verheven staat in de geestelijke wereld is. Maar het ego slaagt er vaak in hen te laten geloven in een automatische pad naar dat doel, zoals in voorgaande verhandelingen is uitgelegd. Een voor de hand liggend voorbeeld is de overtuiging dat als je woordelijk belijdt dat Jezus Christus je Heer en Redder is, ik automatisch al je zonden op me zal nemen en je naar de hemel zal nemen.
• De stok staat voor je grootste angsten, de visie van het ergste wat je mogelijk overkomen kan. Opnieuw zal het ego dit op grond van zijn eigen illusies invullen en zo zal er altijd een duidelijk element van onredelijkheid zijn. In feite is alle angst onredelijk, want als je werkelijk de realiteit van God begrijpt, zal de waarheid je vrij van alle angst maken.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat de norm van het ego in werkelijkheid een mentale gevangenis is, bedoeld om jou binnen de grenzen te houden waar het ego voelt dat hij over je kan heersen. Maar het ego stelt de norm voor als een veilge zone die je garandeert je hoogste droom te verwezenlijken en je tegelijkertijd voor je ergste angsten vrijwaart. Om mijn vorige voorbeeld te gebruiken, zolang je gelooft dat Jezus je wilt redden, zul je gered worden. En zolang je geen vragen zet bij het dogma van het plaatsvervangende zoenoffer, zul je voorkomen dat je in de hel moet branden.

De conclusie is simpel. Zolang je de norm niet betwist, waaronder de wortel en de stok, zul je binnen het denkkader blijven dat je ego heeft opgesteld en is spirituele groei onmogelijk. Dus zul je spiritueel niet gaan groeien totdat je de normen van je ego gaat betwisten. Het ego zal natuurlijk alles in het werk stellen je te laten geloven dat het in twijfel trekken van de norm gevaarlijk is en dus moet je bereid zijn de redenen te onderzoeken waarom je de normen niet zou moeten betwisten.

Zoals ik zei, alle angst is irrationeel en alle irrationaliteit kan door een juist begrip weggenomen worden. Dus dé sleutel tot elke vorm van groei is inzicht te zoeken. Zoals de bijbel het zelf stelt, ‘ Het begin van wijsheid is dat je wijsheid zoekt, aan alles wat je hebt verworven, inzicht toevoegt’. Dat is de reden waarom ik vaak sprak over hen die ‘oren hebben om te horen’ of ‘ogen om te zien.’ Het is de reden waarom ik mensen vertelde dat als ze zoeken, ze vinden zullen, als ze vragen, ze antwoord zullen ontvangen en als ze kloppen de deur voor hen zal worden opengedaan. Maar ik weet dat de angst om de norm in twijfel te trekken heel overtuigend is, dus laat me proberen je de duidelijkheid te verschaffen die je het mogelijk maakt om het te overwinnen.

Waarom het gevaarlijk is om NIET de norm te betwisten
Als voorbeeld zal ik de traditionele christelijke terminologie gebruiken. De meeste christelijke kerken zouden het ermee eens zijn dat je gered moet worden omdat je gezondigd hebt. Maar waarom heb je de mogelijkheid om te zondigen; waarom schiep God je niet gewoon zonder die mogelijkheid, zodat het geen vraag zou zijn of je al of niet gered zult worden.

De meeste kerken zouden het er ook mee eens zijn dat je persoonlijk iets moet doen om gered te worden – je moet bepaalde keuzes maken. Ze verschillen vaak van mening over dat wat je moet doen, maar dat is in deze context niet belangrijk. Juist het feit dat je niet automatisch gered bent en dat je iets moet doen om gered te worden, laat zien dat God je een vrije wil gaf. Omdat je een vrije wil hebt, kun je ervoor kiezen tegen Gods wet in te gaan – en daardoor te zondigen en daarmee je redding in gevaar brengen – of je kunt besluiten je op één lijn met Gods wetten te stellen en gered te worden.

Juist het feit dat God je een vrije wil gaf laat zien dat hoewel God wil dat je zijn koninkrijk ingaat, hij je niet wil dwingen om dat te doen. Als hij een God was die macht zou gebruiken, dan zou hij je zonder de mogelijkheid tot zondigen geschapen hebben, zodat je automatisch in Gods koninkrijk zou zijn. Dus de logische conclusie is dat God je niet als een robot schiep, maar wil dat je vanuit je eigen vrije wil zijn koninkrijk ingaat.

Wat is er voor nodig om vrijwillig Gods koninkrijk in te gaan? Het is nodig dat je begrijpt dat het ingaan in Gods koninkrijk iets is wat je werkelijk wilt en dus datgene doen wat nodig is om in te gaan, in je eigen belang is. Je moet boven elk gevoel van angst komen te staan, het gevoel dat je op de een of andere manier gedwongen wordt om gered te worden omdat je anders op een vreselijke plaats zult terechtkomen. Je moet boven elk gevoel van verplichting komen te staan, het gevoel dat je je aardse pleziertjes moet opgeven om de hemel in te komen – dat werkelijk het subtiele gevoel is dat ‘gered zijn’ een verlies aan aardse dingen is.

Gods koninkrijk ingaan moet een volledig vrije keuze zijn en je kunt alleen een vrij besluit nemen wanneer je volledig inzicht hebt in wat die keuze met zich meebrengt. Je moet kunnen zien waarom het kiezen voor het koninkrijk van God boven een aards koninkrijk, ‘verlicht eigenbelang’ is. Je moet zien dat je niet iets verliest, maar iets verwerft dat oneindig waardevoller is dan enig iets wat je op Aarde hebt. Als je dit niet volkomen begrijpt, kun je eenvoudig geen vrije keuze maken. Een keuze die zelfs op gedeeltelijke onwetendheid gebaseerd is kan nooit een vrije keuze zijn.

De conclusie is duidelijk. God wil dat jij een vrij besluit neemt, reden waarom hij jou een vrije wil gaf. God weet dat wanneer je een volledig inzicht in de werkelijkheid hebt, je liefdevol Gods koninkrijk boven enig iets op Aarde zult kiezen. En daarom wil God dat je de werkelijkheid volkomen begrijpt. Met andere woorden, God heeft niets te verbergen en probeert niet iets voor je te verbergen. Dus kunnen het alleen bepaalde machten zijn die proberen je buiten Gods koninkrijk te houden, die willen voorkomen dat je een volledig inzicht krijgt.

Het is het ego en de prins van deze wereld die proberen je onwetend te houden door je te laten geloven dat het stellen van bepaalde vragen gevaarlijk is. Deze machten hebben godsdienst vaak gebruikt om mensen ervan te weerhouden vragen te stellen, maar in deze eeuw is het tijd dat mensen boven die intimidatie uitstijgen en de volledige waarheid over hun relatie met God opeisen. De werkelijkheid is dat God je nooit probeert te weerhouden van het vinden van de waarheid die je vrij zal maken. Dus wanneer je enige uiterlijke of innerlijke weerstand tegen je groei in inzicht treft, dan weet je dat het ego en de prins van deze wereld aan het werk zijn. Wees daarom bereid de norm in twijfel te trekken, wees bereid de norm te overstijgen, wees bereid MEER te zijn dan wat de norm je vertelt wat je kunt of mag zijn.

De norm, een ongelijke maatstaf
Voor de overgrote meerderheid van de mensen is de norm die door hun ego is vastgesteld, de richtlijn om niet buiten het gedrag te gaan wat door hun samenleving als normaal gedrag beschouwd wordt. Natuurlijk hebben verschillende culturen en samenlevingen verschillende richtlijnen voor wat als normaal beschouwd wordt; dus de normen die in verschillende delen van de wereld gelden kunnen sterk uiteenlopen. Maar ze zeggen praktisch hetzelfde, namelijk dat je niet iets buitengewoons moet doen. Wees gewoon een normaal mens en je zult elk vastgesteld doel bereiken. Bijvoorbeeld, wees gewoon een normaal Christen en volg de leerstellingen van je kerk op en dan zul je gered worden.

De meeste mensen zijn er blij mee om dat wat een ‘normaal leven’ genoemd wordt te leiden, door de richtlijnen te volgen van dat wat als normaal beschouwd wordt. Maar in elke samenleving zijn er mensen die niet tevreden kunnen zijn met normaal te zijn en ze verlangen naar iets buitengewoons in hun leven. Dus houden ze zich vaak bezig met een oprecht streven naar uitnemendheid en proberen op allerlei manier boven ‘de gewone’ mensen uit te stijgen.

Helaas raken deze mensen in een ander egospelletje verstrikt, namelijk dat van ‘met elkaar te wedijveren’. Hoewel hun streven naar uitnemendheid mogelijk tot groei op het spirituele pad kan leiden, zolang zij vastzitten in het spel van vergelijken, zijn ze niet werkelijk boven het ego uitgestegen. Het ego vind het geweldig zich superieur t.o.v. anderen te voelen, dus voor deze mensen heeft hun ego eenvoudig een andere norm vastgesteld. Deze norm zegt, dat in plaats van op te gaan in de massa, de norm van deze mensen is zich van de massa te onderscheiden. Het is normaal voor hen beter dan anderen te zijn.

In extreme vorm kan dit mensen doen geloven dat ze tot een afzonderlijke categorie mensen behoren, een hogere klasse die van nature boven de massa staat. Dus voor deze mensen is superioriteit de norm geworden en hun leven wordt opgeslokt door een zoektocht om deze superioriteit op alle mogelijke manieren te bewijzen, hetzij door macht, intelligentie, opvoeding, sport, geld, schoonheid of wat hun wellicht hiervoor nog meer ten dienste zou staan.

Natuurlijk is het betrokken zijn bij een spirituele leer of beweging niet verheven boven het feit dat het ego hiermee een superioriteitsgevoel kan scheppen. Veel mensen zitten verstrikt in het najagen van een doel dat door hun ego bepaald is, vaak opgezet als het gegarandeerde pad tot redding. Zolang je de uiterlijke regels die door een bepaalde spirituele organisatie zijn neergelegd, opvolgt zul je boven anderen uitstijgen en meer spiritueel zijn – zegt het ego.

Het is een feit dat de overgrote meerderheid van de spirituele organisaties op deze planeet normen hebben – soms duidelijk omschreven en soms onuitgesproken of vaag – die gedeeltelijk of helemaal door het ego van de leiders en leden van die organisatie zijn bepaald. Het ego is er gewoon in geslaagd zulke mensen zijn norm te laten aannemen van wat het betekent om een spiritueel persoon te zijn.

Achter alle normen ligt een onderliggende boodschap, namelijk dat het nooit normaal voor je is om boven het menselijke uit te gaan – zoals omschreven door het dualiteitsbewustzijn. Het ego zal je laten stijgen zo hoog je wilt, zolang je binnen het dualistisch spel blijft van jezelf met anderen of met een uiterlijke norm te vergelijken. Wat het ego niet wil zien is dat je eenheid met je IK BEN Aanwezigheid gaat bereiken zodat je hier op Aarde ernaar gaat streven een verlengstuk van het Wezen te zijn dat je al in de geestelijke wereld bent.

Het ego weet dat als je je eenmaal bewust begint te worden van je geestelijke wezen, je voorbij elke aardse norm zult zien en MEER zult willen dan de Aarde – of het ego – je bieden kan. Je zult niet langer gehecht zijn aan de doelen en normen die het ego bepaald, en dit zal je geleidelijk in staat stellen meester te worden over je eigen geest en wezen. Je kunt dan gehoor geven aan de oorspronkelijke oproep voor alle medescheppers, namelijk te vermeerderen en heerschappij over de Aarde te nemen. Dus, elke norm die door het ego is vastgesteld heeft als onderliggend doel je te verhinderen tot deze niet-dualistische benadering van het leven te komen. Het ego zal je elk soort mens laten zijn die je wilt zijn, maar het wil niet dat je hier beneden alles bent wat je Boven bent.

De norm, een steeds veranderd doel
Het is uitermate belangrijk voor spirituele zoekers te beseffen dat de norm van het ego geen vaststaande eenheid is. Naarmate je groeit op het spirituele pad, zal je ego zich aanpassen aan je nieuwe overtuigingen, je nieuwe wereldbeeld. Uiteraard zou het ego je graag weg willen houden van het spirituele pad en je vast blijven houden in de materialistische egospelletjes die ik in de komende verhandelingen zal beschrijven. Maar als dit hem niet lukt, zal hij eenvoudig zijn norm veranderen om je spirituele overtuigingen erin op te nemen terwijl hij ze op subtiele manieren verdraaid, zodat je binnen de grenzen van het ‘normale mens-zijn’ blijft.

Ik heb de poging van het ego om de illusie van een automatische redding te creëren al beschreven en het is erg belangrijk voor alle spirituele zoekers te overwegen of ze in de val gelopen zijn van de poging van het ego een norm op te zetten die hun spirituele overtuigingen bevredigt, terwijl elke serieuze spirituele groei verhinderd wordt.

De werkelijkheid is dat zolang je nog ego hebt, hij proberen zal zijn norm, waaronder de stok en de wortel, aan je huidig niveau van bewustzijn aan te passen. Het doel is altijd je te verhinderen voorbij je huidige staat van bewustzijn te gaan. Daarom is het voor een spirituele zoeker zo belangrijk te weten dat je nooit stil kunt staan. Stilstand betekent dat het ego je zal inhalen en wanneer hij dat doet, zal hij een nieuwe norm maken die het doet lijken alsof je huidig niveau op het spirituele pad alles is dat nodig of mogelijk is. Zo zou je je prettig moeten voelen om te blijven waar je nu bent en het ‘hoger opgaan’ moeten vergeten.

Wees je bewust dat hoe hoger je op het pad klimt, hoe meer subtieler je ego wordt. Wanneer je jezelf onderwijst in spirituele denkbeelden, ontwikkel je ook je ego en het zal deze ontwikkeling gebruiken om een norm te creëren die heel overtuigend is. Deze norm zal op al je spirituele overtuigingen inwerken en zou veel waarheid kunnen bevatten. Maar altijd is er die minieme verdraaiing, bedoeld te voorkomen dat je je huidige staat van bewustzijn overstijgt.

Dat is de reden waarom je nooit stil kunt staan, je zelf nooit toe kunt staan dat je jezelf te gemakkelijk voelt. Als je eens eerlijk naar spirituele organisaties wilt kijken, zul je zien dat er een duidelijk patroon is. Veel leden beginnen het pad dat die organisatie biedt vol enthousiasme te volgen. Ze leggen zich er volledig op toe en maken vaak grote vooruitgang. Maar naarmate ze opklimmen in de gelederen van de uiterlijke organisatie, maken ze zich vaak meer en meer zorgen over hun uiterlijke positie dan over hun innerlijke groei.

Zodoende proberen ze nu hun positie te verdedigen in plaats van die te overstijgen en dit is het kenmerk van het ego. Het is een duidelijk teken dat ze nu een nieuwe norm aangenomen hebben die het geloof versterkt dat ze heel spiritueel zijn omdat ze uiterlijke kenmerken naleven die bepaald zijn door de dualistische visie van het ego. Veel spirituele organisaties zijn door dit proces gedegenereerd en hebben hun oorspronkelijke transformerende kwaliteiten verloren. In plaats daarvan proberen ze nu mensen op een bepaald niveau te houden en weerhouden hen ervan buiten de norm te gaan – openlijk of in het geheim – die de organisatie vastgesteld heeft.

De norm betwisten
Het effect van de norm is ervoor te zorgen dat je ‘niets doet’ – of liever gezegd ervoor te zorgen dat je hetzelfde blijft doen – en je het gevoel te geven dat je jezelf of enig aspect van je leven niet hoeft te veranderen. Dat is de reden waarom zoveel mensen alleen maar een geestelijk ontwaken beleven wanneer ze een heel belangrijke crisis in hun leven meemaken. Alleen wanneer de een of andere uiterlijke gebeurtenis hun gevoel dat alles normaal is, dat alles oké is, vernietigt, worden ze wakker en erkennen ze dat er iets moet veranderen.

Bedenk hoeveel mensen zich heel geleidelijk tot zo’n crisis ontwikkelen en iedereen rondom hen zien kan waar ze naartoe gaan, maar dit zelf niet kunnen zien. Welnu, ze kunnen het niet zien want tot dusver heeft niets de norm verstoord, het gevoel dat ze oké zijn en dat er niets ernstigs zal gebeuren zolang ze blijven doen wat ze aan het doen zijn. Hoe meer mensen door de normen van hun ego verblind zijn, hoe groter de crisis is die nodig is om hen wakker te schudden om hen te willen laten veranderen.

Het is altijd verdrietig voor een spirituele zoeker om te zien hoe mensen op een crisis afgaan en daarbij alle waarschuwingstekens niet willen zien. Ze steken eenvoudig hun kop in het zand en weigeren acht te slaan op de mensen of gebeurtenissen die bedoeld zijn om aan te geven dat het tijd is om de koers te verleggen. Als spirituele leraar zou ik heel graag willen dat alle oprechte spirituele zoekers deze val zouden vermijden, maar de enige manier om dit te doen is je bewust te worden van de normen van het ego en die te willen aanvechten.

In principe is de norm van het ego altijd bedoeld te voorkomen dat je hoger dan een bepaald niveau komt. Je kunt eenvoudig niet hoger dan dat niveau komen totdat je inziet wat je tegenhoudt, namelijk een norm van de dualistische geest. Daarom is het heel belangrijk voor spirituele zoekers zich bewust te zijn van het bestaan van zo’n norm en altijd open te blijven om die aan te vechten.

Dit betekent het aanvechten van alle elementen van de norm, waaronder het hoog, het laag en het midden:

• Het midden. Het kan misschien voor de meeste mensen normaal zijn op een bepaalde manier te geloven of zich te gedragen, maar dat wil niet zeggen dat het normaal is voor spirituele zoekers. Als je werkelijk het spirituele pad begrijpt, zou je doel moeten zijn jezelf te overstijgen; dus is dit de norm die jij moet toepassen. Zullen de normen die ik op bepaalde terreinen heb me helpen spiritueel te groeien of zullen ze me op een bepaald niveau vastzetten, een niveau dat misschien prettig is maar dat niet tot groei leidt? Je moet je ook bewust zijn dat er altijd een verleiding is je op elk niveau van het spirituele pad gemakkelijk te voelen. Dus, als je jezelf gemakkelijk begint te voelen en gaat denken dat je niet hogerop hoeft te komen of dat je hetzelfde ding kunt blijven doen, wees alert en begin de norm in twijfel te trekken die aanleiding voor zulke gedachten en gevoelens is. Zelftranscendentie betekent dat je niet hetzelfde ding gedurende onbepaalde tijd kunt blijven doen of geloven. Er zal een tijd komen wanneer het nodig is een LEVENSbeslissing te nemen en naar een geheel nieuw niveau te stijgen.

• Het hoog. Onderzoek je hoogste dromen of visie en wees bereid naar binnen te gaan om een zelfs hogere visie van je Christuszelf te zoeken. Wees je bewust dat je ego nooit echt het spirituele pad kan begrijpen, dus kan het niet het hoogst mogelijke doel voor je bepalen. Dat doel is al in je goddelijke plan omschreven en je hoeft het enkel te ontdekken, maar om dat te doen moet je voorbij de beperkte visie van het ego zien. Je moet ook de manier onderzoeken waarop het ego bepaalt hoe jij je doelen (zijn doelen) moet bereiken. Het ego kan nooit zelftranscendentie begrijpen, dus zal het geneigd zijn met uiterlijke criteria te komen om welke doelen je ook hebt, te bereiken. Wees bereid verder dan deze doelen te zien. Bestudeer spirituele leringen en vraag om leiding van je Christuszelf zodat je je visie kunt verfijnen van hoe je je doelen te bereiken. Wees bovenal bereid naar meer uit te reiken, naar een hogere visie dan die je nu hebt.

• Het laag. Wees bereid te beseffen dat alle angst uit illusie voortkomt. Het verlammende effect van angst is dat het je bang maakt te kijken naar wat je vreest en daarom kun je niet ontdekken dat je angst op een illusie gebaseerd is. Als je er eenmaal naar kijkt zie je het onredelijke van angst en dat is de eerste stap om het achter je te laten. Vraag jezelf af, ‘Wat is het ergste wat me overkomen kan? Zou dat me verhinderen dat ik mijn lessen leer en mezelf overstijg?’ Zie je, wanneer je voorbij de normen van het ego gaat zien, besef je dat het ware doel van het leven voor jou is om geestelijk te groeien, wat betekent dat je het vermogen hebt om van elke situatie te leren. Veel mensen zijn geweldig gegroeid door de meest erge tragedies. Dat wil niet zeggen dat je naar een dramatische gebeurtenis zou moeten verlangen, maar dat je moet beseffen dat mocht zelfs het ergste gebeuren, het niet het einde van je geestelijke groei zou betekenen. Als je eenmaal gaat overwegen, dat mochten de ergste angsten van je ego gaan plaatsvinden het alleen maar je groei zou gaan versnellen, dan begin je werkelijk het verlammende effect van de angsten van het ego te overwinnen. Je bewuste zelf kent geen angst. Alleen het ego kent die, dus als je je eenmaal losmaakt van het ego, zul je niet langer overweldigd worden door zijn angsten, want je ziet hoe onredelijk en paranoïde ze zijn.

Waarom heb ik ervoor gekozen om over dit spel van normen te spreken voordat ik over meer specifieke egospelletjes ga praten. Omdat voor elk van de bijzondere egospelletjes er een normspel bestaat. Wanneer je verstrikt bent in een bepaald egospelletje, denk je dat het spel normaal gedrag is en zo kun je gewoon niet zien dat er iets verkeerds aan is. Je kunt niet zien hoe het jezelf beperkt of zelfs schaadt, laat staan andere mensen. Je kunt eenvoudig de balk in je eigen oog niet zien en daarom kun je vanzelfsprekend die ook niet gaan wegnemen.

Dus, voordat je zelfs maar kunt beginnen een bepaald egospel te doorzien, moet je de illusie overwinnen dat het spelen van dit spel normaal gedrag is. Je moet weten dat zelfs al is het normaal gedrag voor de meeste mensen, het niet normaal is voor een spirituele zoeker, iemand die geestelijke vrijheid wil. Je moet je bewust worden dat het spelen van dit spel je vrijheid wegneemt en dit stelt je in staat je los te maken van dat specifieke spel en het uiteindelijk voorgoed achter je te laten. Dus, het cruciale punt om elk egospel te overwinnen is om plotseling een moment van inzicht te krijgen waar je inziet wat je aan het doen bent, ziet dat het een egospel is en dan tot het spontane besluit komt, ‘Ik kan dit niet langer blijven doen; ik moet veranderen.’

In het begin kan zo’n plotseling moment van inzicht een schok voor je zijn omdat je je nog zozeer met het ego identificeert. Het kan emotionele pijn, leed en trots veroorzaken, het besef dat je vastzit in een egospel. Maar als je je losmaakt van het ego, zal de shock afnemen totdat je een egospel kunt ontdekken zonder enig gevoel van pijn of shock te voelen. Je ziet het eenvoudig voor wat het is en laat het los, met hetzelfde gemak als je een oud kledingstuk weggooit dat versleten is.

Door een impuls op te bouwen van het ontdekken en loslaten van egospelletjes, zul je het jezelf makkelijker maken het pad te bewandelen. En om dit proces te stimuleren, zal ik verder gaan om over enkele van de meest materialistische egospelletjes te praten, spelletjes die de meeste spirituele zoekers al achter zich hebben. Daarmee hoop ik je te laten zien dat je al een impuls van het overwinnen van egospelletjes hebt opgebouwd. Je moet je hiervan eenvoudig bewust worden zodat je het kunt toepassen op de egospelletjes die je nog niet doorzien hebt, waarbij je ze zonder pijn kunt overwinnen. Het spirituele pad is geen pijnlijk proces, maar een vreugdevol proces van datgene los te laten wat je beperkt, zodat je grotere vrijheid kunt ervaren.

Terug naar: Het overwinnen van het ego

Terug naar boven

Copyright © 2005 by Kim Michaels